هوش بدنی و اضطراب اجتماعی اندام در دانش آموزان دختر ورزشکار: نقش واسطه ای سرسختی روانشناختی

مقدمه: امروزه تصویر بدن و توجه به اندام به یکی از دغدغه های جامعه امروزی ما تبدیل شده است. این مسئله تبدیل به یکی از نگرانی های افراد در رویارویی های اجتماعی درباره بدن خود، به ویژه در قشر نوجوان شده است. این اضطراب وقتی تجربه می شود که افراد نگران ارزیابی های دیگران از بدن نشان هستند. در واقع اضطراب اجتماعی اندام زمانی است که افراد برداشت می کنند دیگران اندامشان را منفی ارزیابی می کنند. این پژوهش با هدف تعیین نقش واسطه گر سرسختی روانشناختی در رابطه بین هوش بدنی و اضطراب اجتماعی اندام بر پایه یک مدل علی اجرا شد. روش: نمونه پژوهش که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب گردیدند شامل 80 دانش آموز دختر ورزشکار بودند. برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامه اضطراب اجتماعی اندام هارت و همکاران ( 2000 )، مقیاس هوش بدنی اندرسون ( 2006 ) و پرسشنامه سرسختی روانشناختی اهواز استفاده شد. سئوال های پژوهش با استفاده از رگرسیون چندگانه به شیوه متوالی همزمان و با به کارگیری مراحل پیشنهادی بارون و کنی ( 1986)، مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان دادند: 1) آثار مسقیم هر سه سبک هوش بدنی (آگاهی از انرژی بدن، آگاهی از راحتی بدن، آگاهی از بدن درونی) بر اضطراب اجتماعی اندام معنادار هستند. 2) در خصوص تاثیر سرسختی روانشناختی بر اضطراب اندام، نیز تاثیر مستقیم بود. 3) سرسختی روانشناختی واسطه هوش بدنی و اضطراب اجتماعی اندام بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد یکی از عواملی که می تواند در کاهش اضطراب اجتماعی اندام نقش داشته باشد هوش بدنی است. هوش بدنی یعنی چقدر در مورد بدن خود دانش داریم، و برای بدن خود واقعا چه کارهایی انجام می دهیم. هوش بدنی می تواند منجر شود که فرد از نشانه ها، توانمندی ها و محدودیت های جسمانی خود اگاه باشد و روش زندگی مناسبی را در پیش گیرد که هماهنگ با سلامت جسمانی اش باشد. مضامین و پیشنهادات تحقیاتی آتی مورد بح ث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

هوش بدنی ، اضطراب اجتماعی اندام و سرسختی روانشناختی