مداخلات جامعه نگر در کودک آزاری

کودک آزاری به عنوان یک مساله مهم بهداشتی و اجتماعی در سراسر جهان شناخته شده است و به طور کلی چهار شکل به خود میگیرد که عبارتند از: غفلت، آزار عاطفی، آزار جسمانی و آزار جنسی. سوء رفتار با کودکپدیدهای شایع و یکی از مشکلات مهم جوامع است. این پدیده با ابعاد گوناگون خود میتواند موجب بروز پیامدهایی شود که در نهایت سبب بیثباتی و تزلزل ارکان مختلف اجتماعی گردد. از آنجا که سوء رفتار با کودک یک تهدید اصلی برای سلامتی و بهداشت کودکان محسوب می گردد، ضروری است که برنامه های حمایتی، پیشگیری و رسیدگی به این معضل اجتماعی به اجرا درآید. در این مقاله برنامه های معطوف به جامعه در زمینه پیشگیری از این پدیده مرور می گردند. در جریان این کار، ابتدا رویکردهای عمومی پیشگیرانه عرضه می گردد. برنامه های استراتژیک در جهت پیشگیری به طور کلی با دو مدل صورت می گیرند: (Public Health Model) 1. مدل بهداشت عمومی (Ecological Model) 2. مدل اکولوژیکال در مدل اول زمان اعمال روش پیشگیرانه و در مدل دوم جمعیت هدف پیشگیری مد نظر قرار دارند. در ادامه، دلالت ها و مثال هایی از فعالیت های پیشگیرانه ای که برای پیشگیری از کودک آزاری در سطوح مختلف هر یک از این مدلها قابل اجراست ذکر میگردد. تاکید نهایی این مقاله بر آن است که برای تضمین قابلیت اجرا و اثربخشی، طراحی و اجرای برنامه های پیشگیری از کودک آزاری باید با در نظر داشتن مبانی نظری هر دو مدل و بر اساس مقتضیات فرهنگی و بومی هر منطقه صورت گیرد.