مروری بر روش های آموزشی آموزش خود مراقبتی در مبتلایان به بیماری پرفشاری خون

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 565

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HUMS01_097

تاریخ نمایه سازی: 6 اسفند 1398

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: بیماری پرفشاری خون به عنوان یک مشکل مهم بهداشت عمومی و خطر اصلی مرگ در سراسر دنیا شناخته شده است و 6 درصد از بار بیماری ها را به خود اختصاص می دهد. آموزش مراقبت از خود می تواند به عنوان یکی از روش های اساسی آموزشی، بر بهبود کیفیت زندگی، کاهش هزینه ها و بهبود نتایج سلامت بیماران مبتلا به پرفشاری خون موثر باشد. هدف این مطالعه مرری بر روش های آموزشی آموزش خود مراقب تی در مبتلایان به بیماری پرفشاری خون می باشد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر در سال 1398 با مرور منابع و مقالات منتشر شده در دسترس داخلی و خارجی مرتبط با خود مراقبتی و پر فشاری خون و جستجو در بانک های اطلاعاتی ،Google scholar ،Scopus ، Pubmed، SID ،Elsevier و بانک اطلاعات مقالات پزشکی ایران و با کلید واژه های آموزش، پرفشاری خون، خودمراقبتی، به فارسی و انگلیسی انجام گردید. یافته ها: مروری بر مطالعات نشان داد روش های مختلفی جهت آموزش خودمراقبتی در بیماری های مزمن مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله روش هایی که در بیماران مبتلایان به پرفشاری خون انجام گرفته است می توان بهروش های چون آموزش خود مراقبتی بر اساس الگوی اورم، مدل اعتقاد بهداشتی، مدل برنف، با استفاده از ایمیل، پیام کوتاه و... اشاره نمود. جهت روش های متنوعی که در زمینه آموزش خومراقبتی به بیماران مبتلا به پرفشاری خون توسط محققین مورد استفاده قرار گرفته، مزایا و معایبی ذکر گردیده است. نتیجه گیری: آموزش خود مراقبتی به بیماران مبتلا به پرفشاری خون می تواند سبب اصلاح سبک زندگی و به طبع کنترل بهتر میزان فشار خون این بیماران گردد. توصیه می شود که آموزش خودمراقبتی جزیی از برنامه روتین مراقبت از این بیماران در نظر گرفته شود.

نویسندگان

الهام ایمانی

استادیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، هرمزگان

زینب قربانی

دانشجوی ارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران

سعید حسینی تشنیزی

استادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران

منیژه صیادی مانگ هلاتی

کارشناس پرستاری، بیمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران