چرا در ایران تعداد کمی از بیمه بدنه اتومبیل استقبال می کنند

زندگی کردن، توام با در خطر بودن است. زندگی هیچ کس مصون از خطر نیست گو این که بر حسب نوع زندگی، شدت و ضعف خطرها و شمول یا عدم شمول آن ها متفاوت است. زندگی روستایی اصولا کم خطرتر و از آسیب های زندگی ماشینی محفوظ تر است. هرچه شهرها بزرگتر و گسترده تر و از ماشین بیشتر بهره گرفته شود خطرها هم بیشتر و صدمات ناشی از آنها وسیع تر می شود. اگر برخورد دو اتوبوس مسافربری یا برخورد دو قطار با سقوط دلیجان به دره و در غلتیدن چند اسب و سوار در سراشیبی کوه مقایشه شود عظمت خطرهایی که امروز جوامع بشری را تهدید می کند روشن می شود. اگر در گذشته آذرخش جان یک یا چند نفر را می گرفت امروز بر اثر سقوط هواپیما ممکن است چند صد نفر در داخل و خارج هواپیما کشته شوند و گروه کثیری، سرپرست خانواده های خود را از دست بدهند و ثروت و مکنت بسیار کسان دستخوش حریق شود. در گذشته، نگرانی و تشویق از وقوع خطرها چندان سایه گستر نبود و جز تسلیم در مقابل آنان راهی به نظر نمی رسید. خسارت ها هم چندان گسترده نبود و اشخاص زیان دیده و مصدومان تا حدودی مس توانستند نتایج آن را تحمل کنند؛ گاهی نیز، نیک خواهان و مردم با فتوت و گشاده دست به یاری آنان می شتافتند.