اثربخشی آموزش معنا درمانی بر تابآوری و بهزیستی روانشناختی زنان دارای تجربه سوگ

مقدمه: از دست دادن یکی از اعضای خانواده موجب برهم خوردن تعادل افراد میشود و معنا در زندگی با بهزیستی درآمیخته و نقش موثری بر توانایی آنها در کنار آمدن مثبت با فشارهای روانی و تاب آوری دارد.هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش معنا درمانی بر تاب آوری و بهزیستی روانشناختی زنان دارای تجربه سوگ بوده است.روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش زنان دارای تجربه سوگ مراجعه کننده به مراکز مشاوره پلیس شهر تهران در بهار سال 1398 بودند. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس 30 نفر انتخاب شدند و در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه تقسیم قرار داده شدند. ابزار گردآوری پرسشنامه های تاب-آوری کانر و دیویدسون و بهزیستی روان شناختی ریف است. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه ی 90 دقیقه ای آموزش معنا درمانی شرکت داده شدند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد.یافته ها: آموزش معنا درمانی منجر به افزایش تابآوری و بهزیستی روانشناختی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد.نتیجه گیری: درمانگران میتوانند از معنا درمانی به عنوان راهکاری موثر برای بهبود تاب آوری و بهزیستی روانی افراد دارای تجربه سوگ استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

معنا درمانی ، تاب آوری ، بهزیستی روانشناختی