اثربخشی بازی درمانی با رویکرد شناختی _ رفتاری بر رشد اجتماعی و کاهش هراس اجتماعی کودکان پایه اول دبستان شهر کرمانشاه

پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی بازیدرمانی با رویکرد شناختی- رفتاری در رشد اجتماعی و کاهش هراس اجتماعی کودکان دبستانی پایه اول در شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 1396-1397 انجام گرفت. در این پژوهش از طرح پیش آزمون - پس آزمون گروه های نامعادل استفاده شد. در پژوهش حاضر از نمونه در دسترس و با اجرای پرسشنامه رشد اجتماعی واینلند و مقیاس هراس اجتماعی، 30 کودک که دارای رشد اجتماعی پایین و هراس اجتماعی بالابودند به عنوان گروه نمونه انتخاب شد و به صورت تصادفی 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه بازیدرمانی با رویکرد شناختی- رفتاری هفته ای دو بار به مدت 40 دقیقه بر روی گروه آزمایش اجرا شد و مشارکت کنندگان گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. تحلیل یافته ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مستقل نشان داد که بازی درمانی با رویکرد شناختی- رفتاری باعث افزایش رشد اجتماعی و کاهش هراس اجتماعی کودکان شده است. مهم ترین نتایج این پژوهش، موثر بودن بازی درمانی و مفید بودن استفاده از رویکرد شناختی- رفتاری در ارتقاء رشد اجتماعی و کاهش هراس اجتماعی این کودکان است. ازاین رو می توان نتیجه گرفت روش بازی- درمانی با رویکرد شناختی رفتاری، در رشد اجتماعی و هراس اجتماعی کودکان موثر بوده است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، رویکرد شناختی رفتاری ، رشد اجتماعی ، هراس اجتماعی ، کودکان دبستانی.