شناسایی محدوده خرابی در پوسته استوانه ای بر اساس تئوری تغییر شکل برشی مرتبه اول

ایجاد خرابی در سازه ها ممکن است موجب تخریب ناگهانی آنها و در نتیجه منجر به پیامدهای فاجعه آمیزی شود. توسعه و گسترش روشهای شناسایی به موقع آسیب یکی از نکات مهم و اساسی در نگهداری یکپارچگی و امنیت سازه ها میباشد. هدف اصلی در این مقاله تعیین شناسایی محدوده و شدت خرابی با استفاده از مدلسازی تحلیلی به شناسایی و ارزیابی خرابی در سازه ها میباشد. یکی از روشهای تشخیص خسارت در سازه ها استفاده از پاسخهای سازهای میباشد. این مقاله به بررسی ارتعاش آزاد سازه های پوسته استوانهای در حالت های سالم و آسیب دیده می پردازد. برای این منظور سازه ای به شکل پوسته استوانه ای براساس تئوری برشی مرتبه اول مدلسازی گردیده است و در ادامه پس از بدست آمدن فرکانسها و شکلهای مودی سازه سالم و آسیب دیده و همچنین مشتقات آنها، محدوده خرابی در سازه شناسایی میشود. روش حاضر می تواند برای تشخیص آسیب در سازه های واقعی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پوسته استوانه ای ، شناسایی محدوده خرابی ، ارتعاش آزاد ، تئوری تغییر شکل برشی مرتبه اول ، فرکانس طبیعی ، اشکال مودی