زنان در داستان های ایرانی

افسانه ها، بخش ارزشمندی از فرهنگ مردم و ادبیات کلاسیک هر ملت و آینه ی آرمان، باورها و اندیشه ها، اخلاق و سنتپیشینه ی آنانند. هدف از پژوهش حاضر بررسی زنان در داستان ها و افسانه های ایرانی است. دو کتاب افسانه های ایرانیانگرد آورنده آرتور کریستن سن و کتاب افسانه های ایران زمین گرد آورنده اینگه هوپفنر مورد بررسی و تحلیل قرارگرفتند.روش پژوهش کیفی و رویکرد تحلیل داده های آن توصیفی- تفسیری و روش جمع آوری داده ها اسنادی و روش تجزیه و تحلیل داده ها، تحلیل محتوای کیفی جهت دار است. نتایج نشان داد که نقش های مردانه بیشتر از زنانه و نقش هایسنی دختر جوان و مرد میانسال بیشتر از بقیه ی نقش هاست. شخصیت اصلی در بیشتر داستان ها مردان هستند. زنان ومردان در صفات متعددی تصویر سازی شده اند و همچنین الگوی سفر و روایت جست و جو در داستان ها کاملا مردانه نیستند.

کلیدواژه ها:

زنان ، داستان های ایرانی ، شخصیت اصلی ، الگوی سفر ، روایت جست و جو