تحلیل داده های هواشناسی جزیره ی کیش در راستای راهکارهای طراحی اقلیمی

بدن انسان برای ادامه ی حیات نیاز به شرایط محیطی خاصی دارد. هر گاه که هدف، فراتر از ادامه ی حیات، تامین آسایش نیز باشد، این شرایط محیطی محدودتر نیز می شود. به این شرایط محیطی خاص، محدوده ی آسایش اقلیمی بدن انسان گفته می شود. این محدوده در پارامترهای مختلف اقلیمی نظیر دما، رطوبت نسبی، سرعت باد، میزان تابش و... تعریف می شود. هر گاه یکی از این پارامترها از محدوده ی آسایش خارج گردد، موجب برهم خوردن آسایش انسان می گردد. لذا می بایست به وسیله ای آن پارامتر به محدوده ی آسایشی بازگردد. این بازگشت به محدودهی آسایش می تواند با استفاده از تاسیسات و تکنولوژی و پرداخت هزینه های سنگین تامین انرژی آن صورت گیرد. اما هدف از معماری اقلیمی بازگشت به شرایط آسایش با کمترین هزینه و با استفاده از ویژگی های کالبدی بنا و خود طبیعت است. در اقلیم های گرم و مرطوب، دما و رطوبت بالاتر از محدوده ی آسایشی انسان است. لذا تمامی تلاش ها در جهت بازگرداندن این دو پارامتر به محدوده ی آسایش است. در این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه ای و داده های آماری ابتدا به شناخت و تحلیل اقلیم منطقه پرداخته شده، سپس راهکارهای اقلیمی برای تامین شرایط آسایش ارائه گردیده است. هر کدام از این راهکارها برای تعدیل پارامتری اقلیمی به کار بسته می شود. دسته بندی این راهکارها نیز بر اساس همین موضوع صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

محدوده ی آسایش اقلیمی ، پارامترهای اقلیمی ، اقلیم گرم و مرطوب ، راهکارهای اقلیمی