بررسی آزمایشگاهی رفتار پایداری و فوم زایی فوم پایدار شده توسط نانو ذره اصلاح شده

یکی از روش های بهبود مشکلات ناشی از تزریق گاز کربن دی اکسید به کار بردن فوم برای کنترل تحرک است. فوم پایدار شده به وسیله سورفکتانت به صورت مرسوم مورد استفاده می گیرد. سورفکتانت با کاهش کشش سطحی بین دو سیال باعث تشکیل فوم میشود. اما این فوم دارای پایداری طولانی مدت نیست و نیاز به دوباره تولید شدن به صورت پایدار در طول مسیر حرکت در طول محیط متخلخل را دارد و همچنین به دلیل جذب زیاد به سطح حفره های سنگ مخزن بعد از مدتی از نظر شیمیایی از هم پاشیده میشود. فوم هایی نیز به وسیله نانوذرات ساخته شدند و نشان داده شد، نانوذرات همانند سورفکتانت ها قابلیت تشکیل فوم دارند. مشاهده شد فوم پایدار شده به وسیله نانوذره میتواند پایداری بیشتری نسبت به سورفکتانت داشته باشد، علاوه بر آن دارای هزینه های بسیار پایینتری نسبت به سورفکتانت است. اندازه این ذرات به قدری است که به راحتی از حفرات عبور می کنند و جذب سطحی آن ها نیز به نسبت کمتر است و دیرتر دچار فروپاشی می شوند. فوم پایدار شده به وسیله محلول نانوذره و سورفکتانت با توجه به تحقیقات جدید به نظر می رسد عملکرد بهتری نسبت به فوم های سورفکتانت در ازدیاد برداشت نفت داشته باشد. با این حال نانوذرات به علت آب دوستی زیاد، به جای رفتن به سطح تماس بین آب و گاز تمایل به ماندن در توده مایع دارند. بنابراین برای داشتن یک ماده فعال سطحی خوب، به نانوذراتی که به طور طبیعی یا با اصلاح خواص سطحی دارای میزان مطلوب آب گریزی هستند، نیاز داریم.در این مطالعه با اصلاح نانوذره توسط سورفکتانت رفتار پایداری و فوم زایی فوم را بهبود ببخشیدیم و به درک بهتری از چگونگی پایدار کردن فوم در حضور نانوذره دست پیدا کردیم. فوم پایدار شده با مخلوط نانوذره و سورفکتانت توسط روش راس-میلز تهیه شد و فومزایی و پایدرای آن بررسی گردید. نتایج بررسی ها نشان می دهد در مقادیر آبگریزی پایین شوری تاثیر مخرب تری بر فومزایی نمونه ها دارد و نانوذره فعال سطحی نمیشود، در حالی که در آبگریزی بالا، شوری کمترین میزان ناپایداری و تخریب فوم را در پی خواهد داشت. در آبرگریزی بالا در غلظت 1 CMC از سورفکتانت، فومزایی در برابر شوری بیشترین مقاومت را دارد. با افزایش غلظت سورفکتانت از 0/01 به 0/1 درصد وزنی این مقاومت بیشتر میشود.

کلیدواژه ها:

ازدیاد برداشت نفت ، تزریق فوم دی اکسید کربن ، نانوذره ، سورفکتانت ، پایداری