اصول کنترل عفونت در بخش های مراقبت ویژه نوزادان

با افزایش طول مدت بستری و هزینه های درمان از معضلات عمده بیماران بستری شده در بیمارستان ها است، این عفونت ها با افزایش مرگ و میر و عوارض از عوامل مشکل ساز در درمان بیماران به ویژه در بخش های مراقبت های ویژه نوزادان است. عوامل و فاکتورهای متعددی مانند نارس بودن، وزن کم، اقامت طولانی در بیمارستان، مصرف انواع آنتی بیوتیک ها و به ویژه استفاده از روش های تهاجمی مانند لوله تراشه، شانت بطنی، کاتتر داخل عروقی، تغذیه وریدی با امولسیون های چربی در ایجاد این عفونت ها و تفاوت میزان بروز نقش دارد. کنترل و پیشگیری از عفونت های بیمارستانی در بخش مراقبت های ویژه نوزادان بدون شناسایی وضعیت فعلی این عفونت ها و عوامل زمینه ساز آن ها ممکن نخواهد بود و گزارشات متعدد و متفاوتی در نقاط مختلف دنیا و حتی در بیمارستان های یک کشور در خصوص وضعیت این عفونت ها وجود دارد. نوزادان در بخش NICU ممکن است هم منبع عفونت برای سایر نوزادان باشند و هم خود دچار عفونت شوند. علاوه بر مادر و ملاقات کنندگان، محیط بخش NICU نیز می تواند زمینه ساز عفونت نوزادان شود و از آنجا که سیستم ایمنی در این دوره از زندگی به بلوغ کامل نرسیده ، بخش مهمی از عفونت های بیمارستانی در این دوره از زندگی به صورت عفونت های خطرناک و على الخصوص سپتی سمی بیمارستانی بروز می کند. بدون تردید عواملی همچون کم وزنی شدید در زمان تولد ( Very low birth weight) و انجام اقدامات تهاجمی مانند استفاده از کاتترهای داخل عروقی (به خصوص اگر شرایط بهداشتی آن ها رعایت نشود) نقش مهمی در چنین عفونت هایی دارند. پس از سپتی سمی های بیمارستانی ، عفونت های دستگاه تنفسی تحتانی ، گوش و حلق و بینی و عفونت های ادراری بیمارستانی نیز از عفونت های شایع بیمارستانی در این دوره از زندگی به حساب می آیند. مهمترین راه انتقال عفونت به نوزادان در NICU ها ، از طریق دست های پرسنل است و انتقال از طریق قطرکهای تنفسی (droplet) یا ذرات معلق در هوا (Airborne)نسبتا ناشایع هستند. از سایر روش های انتقال میکروارگانیسم ها آلوده بودن مایعات داخل وریدی یا مسیر مربوطه یا آلودگی تجهیزات مرتبط با ونتیلاتور را می توان نام برد. آمار عفونت بیمارستانی، 250 در 1000 نوزاد بستری در ایالت متحده )4) گزارش شده که یکی از علت های اصلی مرگ نوزادان بستری در بخش ویژه نوزادان بوده و باعث طولانی شدن مدت بستری و افزایش هزینه های درمانی می شود( 5). با عنایت به اینکه پیشگیری از عفونت بیمارستانی، یک اولویت جهانی است (2)، اعضای گروه س لامت به ویژه پرستاران بتوانند نقش فعالی در پیشگیری و کنترل این عفونت ها داشته باشند.(6) پیشگیری از عفونت های بیمارستانی به عنوان یک رفتار صحیح بهداشتی در کنترل و درمان غالب چالش های بخش های نوزادان نقش مهمی را ایفا میکند.(7)