مقایسه تاثیر نالیدیکسیک اسید و تریمتوپریم-سولفامتوکسازول در پیشگیری از عود عفونت ادراری در کودکان
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی مشهد، دوره: 58، شماره: 4
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 683
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MJMS-58-4_002
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1398
چکیده مقاله:
مقدمه عفونت دستگاه ادراری (UTI) از شایعترین عفونتهای باکتریال است که می تواند سبب عوارض جدی نظیر اسکار کلیه، افزایش فشار خون و نارسایی مزمن کلیه شود. برای جلوگیری از آسیب به کلیه ها لازم است که در موارد دارای خطر، از آنتی بیوتیک پروفیلاکسی طولانی مدت استفاده شود. هدف از این مطالعه مقایسه اثر نالیدیکسیک اسید و کوتریموکسازول در پیشگیری از عود عفونت ادراری است. روش کار در این مطالعه مداخله ای، 102 کودک 1 تا 15 ساله مبتلا به عفونت سیستم ادراری که نیاز به آنتی بیوتیک پروفیلاکسی جهت پیشگیری از UTI داشتند، مورد بررسی قرار گرفتند. پس از درمان عفونت حاد، کودکان به صورت تصادفی تحت درمان پروفیلاکسی با کوتریموکسازول یا نالیدیکسیک اسید به مدت 6 ماه قرار گرفتند. اطلاعات با نرم افزار SPSS و آزمون های آماری فیشر و تی بررسی و تجزیه و تحلیل شد. نتایج از 102 بیمار مورد مطالعه،50 نفر نالیدیکسیک اسید و 52 نفر کوتریموکسازول دریافت نمودند. این دو گروه، از نظر سنی و جنسی، اختلاف آماری نداشتند. در گروه مصرف کننده نالیدیکسیک اسید، طی 6 ماه پیگیری، 48% عود عفونت ادراری وجود داشت؛ که به طور معنی داری بیشتر از کودکانی بود که تحت درمان با کوتریموکسازول قرار داشتند (1/21%؛ 006/0=p). نتیجه گیری میزان عود عفونت ادراری در دو گروه مورد مطالعه ارتباطی به سن، جنس و وجود یا عدم وجود ناهنجاری ساختمانی در کلیه ها نداشت. در کودکان دچار عفونت ادراری نیازمند پروفیلاکسی، توصیه می شود از داروی کوتریموکسازول در پروفیلاکسی عفونت ادراری استفاده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه قانع شعرباف
استادیار نفرولو ژی اطفال، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
محمد اسماعیلی
دانشیار نفرولو ژی اطفال، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
مهران بیرقی طوسی
استادیار اعصاب اطفال دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
مرجان اسماعیلی
- رزیدنت بیماریهای کودکان، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران