بررسی پراکندگی و توزیع فضایی- مکانی فضای سبز شهری و مکانیابی بهینه آن در منطقه دو شهر کرمان

گسترش سریع شهرها، پیشرفتهای تکنولوژیکی و گرایش به سوی زندگی ماشینی، موجب آلودگی شهرها، تخریب محیط زیست و پوشش گیاهی شهرها و حومه آنها و از بین رفتن تعادل اکولوژیکی محیط شده است. فضاهای سبز شهری نه تنها به دلیل اهمیت تفریحی آنها مورد توجه است، بلکه به دلیل نقشی که در حفظ و تعادل محیط زیست شهری و تعدیل آلودگی هوا، پرورش روحی و جسمی ساکنان شهر ایفا میکند، ارزشمند هستند. در این راستا، هدف پژوهش حاضر بررسی پراکندگی و توزیع فضایی- مکانی فضای سبز شهری و مکانیابی بهینه آن در منطقه دو شهر کرمان می باشد. برای انجام این مطالعه از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی استفاده شده است. شیوه جمعآوری اطلاعات اسنادی، کتابخانه ای و میدانی بوده است. جهت مکانیابی بهینه از فضای سبز شهری در منطقه دو شهری کرمان از روش سلسله مراتبی AHP و سیستم اطلاعات جفرافیایی GIS استفاده شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که مساحت و سرانه فضای سبز در وضع موجود منطقه دو شهری کرمان در حد مطلوبی قرار ندارد و پارکهای موجود از نظر پراکنش فضایی در مقیاس واحد همسایگی، محله و ناحیه پارکهای در وضعیت ضعیفی قرار دارند و همچنین در مقایسه ای که با استفاده از تکنیک AHP که بین 5 معیار اصلی موثر در مکانیابی بهینه پارکهای شهری صورت گرفت، بیشترین وزن به معیار کاربری اراضی باوزن 0/405 و کمترین آن به معیار دسترسی به شبکه ارتباطی با وزن نسبی 0/064 داده شد.در نهایت با توجه به نقشه های پهنه بندی مکانهای بسیار مناسب تا بسیار نامناسب، در پهنه های بسیار مناسب و مناسب جهت ایجاد پارک و با توجه به ارزش زمین و معیارهای موثر در مکانیابی بهینه پارکهای شهری در سه مقیاس واحد همسایگی یا پارک کودک، پارک محله و پارک ناحیهای به ارائه 6 مکان پیشنهادی جهت ایجاد پارک کودک، 5 مکان پیشنهادی جهت ایجاد پارک محله ای و 1 مکان پیشنهادی جهت ایجاد پارک ناحیه در منطقه دو شهری کرمان پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، مکان یابی ، شهر کرمان ، .GIS