ارائه مدلی برای نظام پاداش دهی کارگران بخش صنعت ایران

اهمیت ایجاد انگیزش در کارکنان به عنوان عامل مهم و موثر در افزایش کارایی، امری روشن است اما، هنوز ایجاد انگیزش به خصوص در کشور ایران مشکلی جدی است، که علت اصلی آن در شیوه های به کارگیری و اجرای روش های موفق ایجاد انگیزش است. به طوری که در موارد بسیاری مدیران از روش هایی استفاده می کنند که نهایتا ضد انگیزه و موجب سردرگمی و کاهش کارایی شده است. بنابراین، در این تحقیق برای اولین بار در ایران تلاش شده است تا شیوه های مختلف پاداش دهی، از جمله مدل مدیریت پاداش دهی کارکنان در شرکت یزدباف بررسی شود. برهمین اساس با استفاده از مدل یابی ساختاری تفسیری مهم ترین عوامل مبنایی به منظور طراحی نظام پاداش دهی، مشخص گردید. جامعه آماری این تحقیق را کلیه کارکنان شرکت یزد بافت تشکیل می دهد که از میان آنها 313 نفر انتخاب شدند. نتایج تحقیق مشخص کرد که روش های کنونی پاداشدهی در این شرکت اثربخش نبوده و تدوین سامانه جدید پاداش بایستی مبتنی بر معیارهای پاداش دهی همگرایی کسب و کار، میزان کنترل کننده گرائی و قانع گرائی طراحی می شود. ضمنا یافته نشان داد، از میان عوامل EBRM ، ابعاد همگرایی، همکاری گرائی، تعهدگرائی، مقرون به صرفه گرائی، کنترل کننده گرائی و رقابت گرائی در وضعیت مطلوبی قرار دارد و در این نظام پاداش دهی، اثربخش می باشند.

کلیدواژه ها:

پاداش ، مدل یابی ساختاری تفسیری ، انگیزش ، ای ، بی ، ار ، ام.