نگاهی به کسره اضافه در ساخت ملکی زبان تالشی (گونه ریک) با رویکرد شناختی

در این پژوهش نگاهی به مقولات مربوط به کسره اضافه در زبان های گیلکی و مازندرانی و سپس به بررسی اضافه در زبان تالشی ریک (که تمرکز اصلی این پژوهش می باشد) پرداخته شده است. باتوجه به بررسی های انجام شده مشاهده شد که عنصر اضافه در زبان تالشی از نوع اضافه معکوس می باشد. در بخش دیگر مقاله مضاف الیه اشاره شده است. عنصر اضافه ˗ نیز به نقش شناختی این عنصر در زبان تالشی در ساخت مضاف به نظر می رسد که در مفهوم سازی ذهنی نقشی را ایفا می کند. در بحث نتیجه گیری که انجام شده، نشان از این دارد که در زبان تالشی هنگام تغییر این سازه ها، ساخت مدنظر نادستوری نمی شود و همین عامل امکان تغییر نگرش در ذهن گویشور را ایجاد می کند. عنصر اضافه در زبان های ایرانی (غربی) وجود دارد که نقش ارتباط دهنده بین هسته اسمی و شناسه های آن را برعهده دارد. این عنصر پرکاربرد بنا به گفته بسیاری از زبان شناسان زایشی هیچ گونه نقش معنایی در مفهوم سازی ذهنی ندارد، درحالی که باتوجه به نظریه گشتالت، تصویر و زمینه، نشان دادهایم که با تغییر جای عناصر در سازه های ملکی که در آن عنصر اضافه بکار می رود چگونه مفهوم سازی در ذهن گویشور دچار تغییر می شود. و همچنین عنصر اضافه نقش تعیین کننده در تشخیص سازه ای که از نظر شناختی تصویر می باشد، را دارد

کلیدواژه ها:

کسره اضافه ، اضافه معکوس ، تالشی (گویش ریک) ، تصویر و زمینه