مبانی فلسفی تعلین و تربیت از دیدگاه پل هرست و مقایسه آن با مبانی فلسفی آموزش و پرورش ایران

در نظام آموزشی ما علوم انسانی، با وجود فرهنگ غنی اسلامی- ایرانی، کاستی های فراوانی دارد. علوم تربیتی که شاخه ای از علوم انسانی است، به دنبال پرورش انسان های موثر و کارآمدی است که استعدادهای آن ها شکوفا شده است. در تعلیم و تربیت اسلامی تربیت انسان کامل با بهره گیری از معارف دینی امکان پذیر است. موفقیت نظام های آموزشی، مستلزم توجه به آموزه های و حیانی است. از سوی دیگر یافته های بشری در علوم تربیتی نیز نباید مغفول واقع شود. به رغم وضوح و رواج مفهوم تعلیم و تربیت اسلامی، توصیفی آشکار از ماهیت آن که شامل مبانیف عناصر اصلی، خطوط کلی، ویژگی ها، دلالت ها و امتیازهای آن از دیگر انواع تعلیم و تربیت می شود. در دست نیست. در مقام مقایسه از سویی دیگر پل هرست یکی از فیلسوفان برجسته قرن بیستم در انگلستان و یکی از بنیانگذاران مکتب لندن است که نهضت فلسفه تحلیلی را وارد فلسفه تعلیم و تربیت انگلستان نمود. بر اساس دیدگاه وی در باب اشکال دانش می توان اصولی را برای انتخاب محتوای تعلیم و تربیت ارایه داد که عبارتند از: 1- محتوای تعلیم و تربیت باید تجربیات متربیان را بصورت ساختارهای متمایز و سازمان یافته درآورد. 2- محتوای تعلیم و تربیت باید چنان باشد که موجب رشد و شکوفایی ذهنی متربیان گردد. 3- ریوس مطالب و مواد درسی باید به نحوی تدوین شود که تا حد امکان شاگردان را با جنبه های مرتبط هریک از اشکال دانش آشنا کند. 4- محتوای تعلیم و تربیت باید چنان باشد که متربیان را قادر به قضاوت ها و انتخاب های عقلانی نماید. روش این تحقیق تحلیلی استنباطی است و شیوه جمع آوری اطلاعات بصورت کتابخانه ای و اسنادی است و جامعه آماری کتب و مقالات علمی ترویجی و علمی پژوهشی است.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت ، فلسفه ، پل هرست ، مبانی فلسفی آموزش و پرورش ایران