اثر ویتامین E و آستازانتین بر ساختمان بافتی غدد ضمیمه دستگاه تناسلی در رت های نر دیابتی شده

مقدمه: استرس اکسیداتیو و تغییر در ظرفیت آنتی اکسیدانی از جمله عوامل موثر در پاتوژنز دیابت هستند. ویتامین E و آستازانتین آنتی اکسیدان های قوی هستند و در کاهش استرس اکسیداتیو موثر میباشند. این مطالعه تاثیر ویتامین E و آستازانتین را بر ساختار بافتی پروستات، سمینال وزیکول و اپیدیدیم موشهای دیابتی بررسی میکند. روش کار: در این مطالعه تجربی 28 سر موش صحرایی نر به چهار گروه کنترل دریافت کننده روغن سویا، گروه دیابتی دریافت کننده روغن سویا و گروه دیابتی دریافت کننده ویتامین E و گروه دیابتی و دریافت کننده ی آستازانتین تقسیم شدند. جهت ایجاد دیابت، استرپتوزوتوسین Streptozotocin به میزان 55 mg/Kg به صورت داخل صفاقی تزریق شد. گروه درمان، ویتامین E به میزان 0/72 mg/kg و استازانتین 720 mg/kg به مدت 50 روز دریافت نمودند. غدد پروستات، سمینال وزیکول و اپیدیدیم با رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ایوزین مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: در پروستات ارتفاع اپی تلیوم غدد در گروه دیابتی کاهش 05 / P > 0 و در گروه های تیمار شده افزایش نشان داد 05 / P > 0 . قطر آسینی ها نیز در گروه دیابتی افزایش و در گروه های تیمار با استازانتین کاهش معنی دار نشان داد 05 / P < 0 . در اپی دیدیم ارتفاع اپی تلیوم در گروه دیابتی افزایش 05 / P < 0 و در گروه های تیمار شده کاهش نشان داد. در سمینال وزیکول ارتفاع اپی تلیوم و قطر هسته در گروه دیابتی کاهش یافته بود 05 / P < 0 . ویتامین E و استازانتین نیز موجب کاهش این پارامترها شدند 05 / P > 0 نتیجه گیری: استازانتین و ویتامین E میتوانند موجب بهبود تغییرات بافتی ناشی از دیابت در اپی دیدیم و پروستات شوند