اصلاح و بهبود خواص خاک های مساله دار در پروژه های اجرایی

تثبیت خاک با استفاده از افزودنی های شیمیایی قدیمیترین و متداولترین شیوه اصلاح زمین میباشد. اطلاعات مربوط به کاربرد چنین روشی به توده های باستانی مصر، یونان و رومانی بر میگردد، تثبیت شیمیایی مخلوط نمودن خاک با یک ترکیبی از مواد افزودنی از نوع پودری، شبه مایع و یا سیال برای دستیابی به احداث کلی اصلاح و یا کنترل مقاومت و رفتار تنش- کرنش، نفوذ پذیری و دوام میباشد. فرآیندهای اساسی که به طور شیمیایی در یک سیستم خاک پایدار شده اتفاق میافتد، سیمانی شدن، تبادل یونی، دگرسانی خواص سطحی خاک، انسداد حفرات و پوشاندن و چسباندن ذرات خاک به یکدیگر میباشد. کاربرد چنین موادی به شرایط فیزیکی- شیمیایی خاک طبیعی، قابلیت کاربرد مواد و شرایط ایمنی و عوامل اقتصادی بستگی دارد. مواد پایدار کننده مورد استفاده عمدتا عبارت از سیمان پرتلند، آهک، خاکستر بادی و قیر است. سیمان پرتلند، آهک و خاکستر صنعتی به عنوان مواد فعال و بیتومن به عنوان یک ماده غیر فعال شناخته شده است. در این پژوهش به شرایط اصلاح انواع خاک ها با تثبیت کننده مخصوص به خودشان پرداخته خواهد شد.

کلیدواژه ها:

تثبیت خاک ، افزودنی شیمیایی ، پایداری ، مواد سنتی.