آنالیز حساسیت سنجی الگوی تزریق آب و پلیمر بر روی یکی از مخازن شکافدار جنوب غربی ایران

با توجه به اینکه مخازن نفت نسبت به یکدیگر دارای خصوصیات متفاوتی هستند هر مخزن تحت روشهای ازدیاد برداشت عملکردهای متفاوتی از خودشان نشان می دهد. البته بررسی مسائل فنی به تنهایی نمی تواند تعیین کننده بهترین روش ازدیاد برداشت باشد چون ممکن است یک روش نسبت به روشهای دیگر دارای ضریب بازیافت بیشتری باشد اما در مقابل آن دارای هزینه ی زیادی باشد در نتیجه سود حاصل از روش مورد نظر نسبت به روشهای دیگر کاهش می یابد به همین دلیل این روش دیگر بهترین روش نخواهد بود.در این مقاله با بررسی الگوی تزریق آب و پلیمر این نتایج حاصل شد که تزریق پلیمر به لایه های 7 تا 14 منجر به ازدیاد برداشت نفت شده و بیش ترین باز یافت را در بین این سناریو ها سناریوی تزریق پلیمر با ویسکوزیته ی 5 دارد و همچنین تزریق پلیمر نسبت به تزریق آب دارای بازده کمتری می باشد، بنابراین توجیه اقتصادی و عملیاتی برای تزریق پلیمر به جای تزریق آب وجود ندارد. تنها مزیتی که فرآیند تزریق پلیمر نسبت به تزریق آب دارد تولید کمتر آب می باشد، که این مزیت هم به دلیل کاهش بازیافت نفت از میدان در فرآیند تزریق پلیمر چندان به چشم نخواهد امد.

کلیدواژه ها:

پلیمر ، تزریق آب و پلیمر ، بازیافت نفت