رویکرد آموزه های قرآن به جرم سرقت با تاکید بر تفسیر مجمع البیان و انوارالقرآن

دین اسلام برای ایجاد امنیت در سه حوزه جان، مال و ناموس، احکام بسیاری در راستای پیشگیری از وقوع جرم و هم چنین مجازات مجرمان وضع کرده است. یکی از ناهنجاری هایی که تمام جوامع بشری را تهدید می کند سرقت می باشد. در فقه جزایی اسلام، جرم سرقت، تنها جرم مالی بوده که مستوجب حد با شرایطی خاص می باشد. مطالعات تطبیقی در متون اسلامی، به ویژه آیات قرآن کریم، از جایگاه و اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و قرآن کریم به عنوان اصلی ترین منبع تشریع اسلامی در خلال آیات خود به بیان کلیاتی از احکام فقهی پرداخته است. حکم مجازات سارق به عنوان یکی از حدود الهی، در آیات 38 و39 سوره مائده مبنی بر قطع دست مرد یا زن سرقت کننده بیان شده است. ازاین رو، نخستین منبع استناد و استخراج احکام میان فقیهان فریقین (شیعه و اهل سنت) است. پژوهش حاضر، بررسی مقایسه ای میان دو تفسیر مجمع البیان و انوارالقرآن در آیات احکام حد سرقت با رویکرد فقهی و حقوقی است.

کلیدواژه ها:

تفسیر تطبیقی ، حد سرقت ، آیات الاحکام ، آیات 38 و 39 سوره مائده ، قطع ، ید