تاثیر گرمادرمانی موضعی بر درد و شاخص های فیزیولوژیک بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد

زمینه وهدف: جهت تسکین علایم در بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد از اقدامات درمانی دارویی مختلفی استفاده می شود. گرمادرمانی موضعی قفسه سینه یکی از روش های غیر دارویی پیشنهاد می باشد. هدف این پژوهش تعیین تاثیر گرمادرمانی موضعی بر درد وشاخص های فیزیولوژیک مبتلایان به سندرم کرونری حاد بود، روش کار: در این کارآزمایی بالینی 66 بیمار با تشخیص سندرم کرونری حاد بطور تصادفی به دو گروه پلاسبو و آزمون تقسیم شدند. در گروه ازمون گرمادرمانی موضعی با درجه حرارت 50 ودر گروه پلاسبو با 37 درجه سانتی گراد در قسمت قدامی قفسه سینه به مدت 23 دقیقه 4 بار انجام شد. قبل و بعد از مداخله شدت، مدت و تعداد دفعات درد، نیاز به مخدر با SPSS جهت تسکین درد، فشارخون، ضربان قلب، تنفس و درصد اشباع اکسیژن ثبت شد. داده های مطالعه در نرم افزار استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. نتایج: براساس یافته ها شدت درد، مدت زمان درد و تعداد دفعات درد، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و تنفس پس از مداخله در گروه آزمون کاهش معناداری داشت و همچنین درصد اشباع اکسیژن پس از مداخله در گروه آزمون بطور معناداری افزایش یافت. P<0.05 بحث ونتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان دهنده تاثیر مثبت گرمادرمانی موضعی بر کاهش درد و بهبود شاخص های فیزیولوژیک بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد می باشد. بنابراین می توان این روش را بعنوان یک درمان مکمل در بهبود علایم این بیماران پیشنهاد نمود.

کلیدواژه ها:

سندرم کرونری حاد ، درد قفسه صدری ، شاخص های فیزیولوژیک ، گرمادرمانی ، موضعی