مقایسه عملکردهای نظریه ذهن در کودکان اوتیستیک و دارای اختلالات یادگیری

نظریه ذهن متغیری روانشناختی و یکی از حوزه های علم روانشناسی است. این اصطلاح به توانایی درک دیدگاه های دیگر افراد و پیش بینی اعمال آنها بر این اساس اطلاق می شود یکی از مفاهیم مهم در تعریف نظریه ذهن اصطلاح باور کاذب می باشد. باور کاذب یعنی اینکه فرد به آن درجه از رشد شناختی رسیده باشد که بداند دیدگاه دیگران با دیدگاهاو متفاوت است و برای پیش بینی و استدلال در مورد رفتار دیگران صرفا بر امیال خود تکیه نکند. نظریه ذهن در کودکان در سنین مختلف به گونه ای متفاوت رشد می کند. توانایی های کودکان استثنایی در انجام تکالیف مربوط به نظریه ذهن و باور کاذب کمتر از کودکان عادی است. در این پژوهش توانایی های دو گروه از کودکان استثنایی شاملکودکان اوتیستیک و دارای اختلال یادگیری در انجام تکالیف باور کاذب با هم مقایسه شد. آزمون های مورد استفاده در این پژوهش تکلیف نمود-واقعیت و تکلیف برچسب- محتوا برای بررسی باور کاذب در کودکان می باشد. روش آماری از نوع توصیفی همبستگی بوده و تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آزمون خی دو صورت پذیرفته است. جامعه آماری در این پژوهش کلیه کودکان استثنایی منطقه 6 شهر تهران، پایتخت ایران بوده و نمونه 20 نفر از کودکان پسر اوتیستیک و دارای اختلال یادگیری می باشد که به شیوه نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. نتایج نشان داد که عملکرد کودکان دارای اختلال یادگیری در هر دو تکلیف از کودکان اوتیستیک بهتر بود. بررسی و مقایسه عملکرد نظریه ذهن درگروه های دیگر کودکان استثنایی از جمله پیشنهادهای پژوهش حاضر می باشد.

کلیدواژه ها:

نظریه ذهن ، اوتیستیک ، اختلال یادگیری