تغییرات الگوی کشت استانهای تهران، البرز و قزوین در دوره بیست ساله
محل انتشار: نهمین همایش سراسری کشاورزی و منابع طبیعی پایدار
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 470
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SENACONF09_064
تاریخ نمایه سازی: 12 شهریور 1398
چکیده مقاله:
کشاورزی در استانهای تهران، البرز و قزوین به علت نزدیکی به مراکز مصرف و تجمع جمعیتی استانهای مذکور از اهمیتبسیاری برخوردار می باشد و در زمینه های اقتصاد، اشتغال و تامین امنیت غذایی جمعیت ساکن در این منطقه بسیار تاثیرگذار است. وسعت اراضی آبی استانهای مذکور 512 هزار هکتارو 6/4 درصد کل اراضی آبی کشور می باشد. از نظرعملکردی 10/6 درصد از کل تولیدات زراعی و باغی کشور در این استانها شکل می گیرد. تغییرات شکل گرفته در الگوی کشت منطقه در دوره بیست ساله مختوم به سال 1395 نشان می دهد برخی از تغییرات متناسب با تغییرات الگوی کشوریبوده است. اما برخی از تغییرات بطور ویژه مختص این منطقه بوده است. حذف کامل پنبه و آفتابگردان روغنی از الگویکشت و کاهش شدید سطح اراضی چغندر قند از الگوی کشت منطقه همگام با تغییرات این محصولات در سطح کشور بودهاست. کاهش شدید سطح زیر کشت سیب زمینی، هندوانه و لوبیا از ویژگی های اصلی الگوی کشت منطقه می باشد. علاوه براین افزایش سطح زیر کشت ذرت علوفه ای از 4 هزار هکتار در سال 1379 به بیش از 67 هزار هکتار در سال 1395 داراینرخ بسیار شدیدتری نسبت به نرخ افزایشی آن در کشور می باشد. توسعه باغات میوه خشک نیز در سطح منطقه بسیار بیشتراز روند کشوری آن افزایش یافته است. ادامه روند تغییرات بیست ساله گذشته، در آینده سبب افزایش میزان مصرف در واحدسطح خواهد شد. محدودیت های منابع آب در سطح این سه استان، در کنار افزایش نیازهای شرب و صنعت در این منطقهسبب خواهد شرایط بحرانی در میزان تامین آب کشاورزی الگوی کشت در شرایط آینده شکل گیرد.
نویسندگان
محمد افشار اصل
مدیر امور آبیاری و زهکشی شرکت مهندسی مشاور آمایش آب محور