اثر بخشی آموزش شفقت به خود بر خودکارآمدی دختران نوجوان مرکز شبه خانواده استان یزد

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش شفقت به خود بر خودکارآمدی دختران نوجوان مرکز شبه خانواده یزد انجام گرفت. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش کلیه ی دختران نوجوانی بودند که در مرکز شبه خانواده نگهداری میشدند. که از میان آنان 20 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با گمارش تصادفی، به دو گروه آزمایش و کنترل 10) نفر برای هر گروه) تقسیم شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های خودکارآمدی بندورا (1995) است. گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقهای آموزش شفقت به خود قرار گرفتند و برای گروه گواه هیچ مداخله ای اعمال نشد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس یک متغیره (انکوا) و چند متغیره (مانکوا) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش شفقت به خود، توانسته است 73/6 درصد از واریانس کل نمرات خودکارآمدی را تببین کند.

کلیدواژه ها:

شفقت به خود ، خودکارآمدی و نوجوانان