مبانی تشریعی و حقوقی امر به معروف و نهی از منکر

امر به معروف و نهی از منکر با هدف تربیتی و مراقبت از فطرت الهی انسان ها تشریع شده است. اختصاصی هم به دین اسلام ندارد. در شرایع گذشته هم امر به معروف و نهی از منکر واجب بوده است. همان گونه که انسان وظیفه دارد بهداشت را رعایت نموده، با روش های مختلف از صحت و سلامتی جسم خود مراقبت کند، و از ابتلای به انواع بیماری ها جلوگیری کند، همچنین وظیفه دارد از روح و روان، و فطرت پاک خود نیز مراقبت کند. تقید به نیکی ها و ترک منکرات و امر به معروف و نهی از منکر نیز روش های مراقبت از جان، روح و روان خویش است. بنابراین امر به معروف و نهی از منکر جزء ضروریاتی است که در جهت نیل به کمال برای هر انسانی ضرورت پیدا می کند.

کلیدواژه ها:

امر به معروف ، نهی از منکر ، حس مسئولیت ، رشد انسان