بررسی و ارایه مدلی برای ماندن کارکنان خوب در سازمان های بد

امروز کمتر کسی تردید دارد که بدون وجود برنامه مشخص برای آینده، سودآوری و حتا استمرار کسب وکار بنگاه اقتصادی ناممکن است. در فضای کسب و کار فعلی، شدت فضای رقابتی نسبت به دهه گذشته چند برابر شده است و دگرگونیها و تلاطمات محیطی نیز بسیار افزایش یافته است. اکنون بیشتر وقت مدیران بر مواجه ه با تغییرات محیطی و انطباق دهی سازمان با آن متمرکز شده است و شرکت ها بسیار بیش از پیش به فرهنگ سازمانی انعطاف پذیر و چابک محتاج شده اند، ذینفعان مختلف سازمان، اثرگذاری های متفاوت و بعضا متناقضی بر سازمان دارند و مدیریت تعامل با آنها یکی دیگر از چالش های توان فرسای مدیریت است. سرعت تغییرات در قابلیت های داخلی سازمان و فرصتهای محیطی آنچنان زیاد شده است که مدیران از تحلیل به موقع آن عاجز شده اند و بنگاه ها با تهدید پی در پی و هر روزه مواجهه با محصولات جایگزین و تغییر در نیازمندیها و سلایق مشتریان مواجه اند. تحلیل و مدیریت این مسایل در چارچوب دانش مدیریت استراتژیک طبقه بندی شده است و همه ساله مدلها و الگوهای بسیاری برای یاری رساندن به مدیران برای غلبه بر این شرایط تدوین و ارایه میگردد، از سوی دیگر شرکت ها هزینه زیادی را برای انجام پروژه های مدیریت استراتژیک صرف میکنند و تعداد قابل توجهی از کارشناسان زبده نیز مشغول تحلیل و طرح ریزی برنامه های استراتژیک برای بنگاه های اقتصادی هستند. با این همهمتاسفانه شاخص شکست در پروژه های برنامه ریزی استراتژیک بسیار بالا و تامل برانگیز است به گونه ای که بر اساس تحقیقات سازمان گارتنر، تنها در حدود 32 درصد از بنگاه های اقتصادی از اثربخشی کامل برنامه ریزی استراتژیک خود اطمینان داشته اند اما در عین حال بیش از 87 درصد از پاسخ دهندگان، سازمان را بدون اتخاذ رویکردهای سیستماتیک مدیریت استراتژیک، محکوم به فنا ارزیابی کرده اند. توجه توامان به این دو واقعیت به ما نشان میدهد که بنگاه های اقتصادی ناگزیر به تحلیل استراتژیک و اتخاذتمهیدات مرتبط آن هستند و راهی جز برنامه ریزی دقیق و صحیح برای آینده وجود ندارد. پس سازمان ها باید بکوشند تا با درک درست از مشخصه های تاثیر گذار بر برنامه ریزی مناسب ریسک پذیری ناشی از نارسایی در تحلیل های راهبردی را به حداق برسانند.

کلیدواژه ها:

استراتژی ، کارمندان خوب ، کارمندان بد و ریسک پذیری