بررسی راه های مدیریت و کاهش اضطراب و استرس در بیماران سوختگی
محل انتشار: هشتمین کنگره بین المللی سوختگی
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 682
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCBMED08_249
تاریخ نمایه سازی: 18 تیر 1398
چکیده مقاله:
مقدمه: صدمات سوختگی و اجرای اقدامات درمانی، شست و شوی زخم ها و پانسمان و فیزیوتراپی و برش های جراحی و پیوند پوست باعث ایجاد شدیدترین و طولانی ترین دردها در بیماران دچار سوختگی می شود و درد شدید باعث افزایش اضطراب و ترس و به دنبال آن موجب افزایش شدت درد این بیماران زمان انجام اقدامات درمانی و مراقبتی می شود، لذا هدف از این پژوهش ارائه راه های کاهش اضطراب در این بیماران می باشد. روش کار: پژوهش حاضر یک پژوهش مروری می باشد که اطلاعات آن از طریق جستجو در پایگاه های الکترونیکی PubMed, Google Scholar, Sid به دست آمده و به صورت یافته و نتیجه گیری ارائه شده است. یافته ها و نتیجه گیری: ایجاد حالت آرام بخشی و بی دردی کافی در بیمار، می تواند از بسیاری از واکنش های ناشی از استرس مانند هایپرمتابولیسم، احتباس آب و سدیم، افزایش فشار خون، تاکی کاردی و تاخیر در بهبود زخم جلوگیری کند و همچنین مدیریت مناسب اضطراب نقش مهمی در ایجاد یک رابطه درمانی اطمینان بخش بین بیمار و تیم رشته ای دارد و به علاوه می تواند عامل کلیدی در پیش گیری از سندرم استرس پس از سانحه و سایر اختلالات روانی باشد؛ بنابراین طی بررسی نتایج مطالعات مختلف راه های مدیریت و کاهش استرس و اضطراب در این بیماران بدین صورت ارائه شده است: 1- حمایت عاطفی و روانی یعنی ارائه فرصت به بیمار و خانواده وی جهت بیان نظرات، احساسات و عواطفشان به یک فرد حرفه ای مانند رستار است، تا با بیان این احساسات، فرایند آموزش به بیمار نیز با موفقیت بیشتری انجام شود. 2- اروماتراپی (رایجه درمانی) با اسطوخودوس (Inhalation Aromatherapy with lavender) با توجه به ایمنی و سادگی آن، به عنوان درمان مکمل برای کاهش اضطراب در این بیماران استفاده می شود. 3- آرام سازی فک (Jaw Relaxation) پرستار می تواند به طور مستقل اضطراب ناشی از درد در این بیماران را به وسیله آموزش تکنیک آرام سازی فک کاهش دهد، 4- هیپنوتیزم یک حالت تغییر یافته ی هوشیاری که با پذیرندگی افزایش یافته ی تلقین، توانایی تغییر ادراک و احساس و ظرفیت افزایش یافته ی انفکاک مشخص می شود که در بیماران سوختگی از آن به منظور کنترل اضطراب و نیز مدیریت درد استفاده می شود.
نویسندگان
فایزه روتخلی
کارشناس اتاق عمل، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج
شهلا عوض زاده
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج