عوامل خطر بروز دلبریوم در بیماران بستری در بخش های سوختگی: یک مطالعه مروری

زمینه و هدف: سوختگی از جمله وضعیت هایی است که زمینه را برای بروز اختلالات روانی به خصوص دلیریوم فراهم می نماید. دلبریوم نوعی اختلال شناختی نوسان دار بوده که طی مدت کوتاهی بروز می کند. میانگین شیوع دلیریوم در بیماران بستری بیمارستان ها 30-20 درصد می باشد. بر اساس مطالعات خارجی شیوع دلیریوم در بیمارسان سوختگی بستری 15-9 درصد است. شیوع دلیریوم در زمان پذیرش 24-14 درصد و در طول مدت بستری به خصوص در بیماران سالمند و یا بیمارانی که دچار سوختگی شدید هستند تا 56 درصد افزایش می یابد. ریسک فاکتورهای دلیریوم شامل سن بالا، افسردگی، دمانس، اضطراب، و انتقال خون نیز در مطالعات مختلف گزارش شده است. این مطالعه با هدف تعیین عوامل خطر بروز دلیریوم در بیماران سوختگی طراحی شده است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک مطالعه مروری نقلی است که جهت تدوین آن، پژوهشگران به جستجو در پایگاه های اطلاعاتی مختلف نظیر PubMed ,SID ,Google Scholar, Medline, Scopus و با استفاده از کلید واژه های سوختگی (burn)، دلیریوم (delirium)، عوارض سوختگی (burn consequence) و عدم آگاهی (disorientation) پرداختند و مطالعات مرتبط را از سال 1995 تا 2017 استخراج شد. در مجموع 60 مقاله جستجو شد و پس از بررسی عنوان و خلاصه مقالات در مجموع 25 مقاله برای نگارش مطالعه حاضر استفاده گردید. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که از جمله عوامل موثر در بروز دلیریوم در بیماران سوختگی می توان به سن بالا، نارسایی کلیه، نارسایی قلبی، افزایش میزان پتاسیم و اوره سرمی، وجود اختلال شنوایی، مصرف مواد مخدر، شدت و وسعت سوختگی، درد، دوری از خانواده و بستگان، طول مدت بستری، طول مدت اتصال به ونتیلاتور، اشاره کرد، که در بخش های بستری سوختگی با توجه به وضعیت بیماران و محیط بخش اغلب عوامل موثر در بروز دلیریوم دیده می شود. نتیجه گیری: با توجه به بروز دلیریوم در بیماران بستری شناسایی و غربالگری آن از اهمیت بالایی برخوردار است. و همچنین با توجه به مشخصات فردی ضروری است عوامل موثر بر بروز دلیریوم شناسایی شده و با دادن آموزش بیشتر به بیماران با سن بالا و تحصیلات کم از میزان بروز دلیریوم کاست.