تجربه زیسته مصدومین سوختگی از موانع اجرای برنامه مراقبت پیگیر: یک مطالعه پدیدارشناسی

مقدمه: ترخیص از بیمارستان به معنی پایان مراقبت برای بازماندگان سوختگی نیست. مداخلات و پیگیری به موقع به منظور ارتقاء رفتارهای سلامتی در مصدومین سوختگی ضروری است. لذا هدف از اجرای این مطالعه تبین تجزیه زیسته مصدومین سوختگی دریافت کنند مراقبت پیگیر و شناسایی موانع اجرای این نوع مراقبت در مصدومین سوختگی است. روش کار: یک رویکرد پدیدارشناسی توصیفی جهت درک عمیق تجربه بازماندگان سوختگی از برنامه مراقبت پیگیر در قالب بازدید منزل و تلفه نرسینگ به مدت شش ماه اتخاذ شد. جامعه پژوهش را 16 زن و مرد مبتلا به صدمات سوختگی تشکیل داد که با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختارمند جمع آوری شدند. مصاحبه ها به روش کلایزی تحلیل شدند. یافته ها: مضمون مرتبط با موانع مراقبت پیگیر در برگیرنده سه زیرطبقه شامل پذیرش مراقبت، موانع رسیدن به ایده آل و گم شدن مراقبت بود. پذیرش مراقبت در منزل توسط مصدومین سوختگی تحت تاثیر دو زیرطبقه نوآوری در منزل و پیگیری مصدومین به روش تله نرسینگ کیفیت زندگی مصدومین سوختگی توسط عواملی تحت تاثیر قرار گرفت. این عوامل که دربرگیرنده زیرطبقات ماهیت ویرانگر سوختگی، همزمانی بحران های زندگی، درماندگی تحمیلی و تمایل به درمان های محلی بود. زیرطبقات فقدان پیگیری تیمی، فقدان حمایت دولتی از برنامه مراقبت پیگیر مصدومین سوختگی و عدم تجانس مراقبت کننده و مددجو می تواند مانع دستیابی به سلامت ایده آل مصدومین سوختگی شود. نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که جهت اجرای مراقبت پیگیر از مصدومین سوختگی حمایت دولتی و برقراری پوشش بیمه جهت تهیه لباس فشاری و ترکیبات انتی اسکار و اجرای مراقبت تیمی از مصدومین با توجه به بروز مشکلات جسمی، روانی، عاطفی و اجتماعی ضرورت دارد. با توجه به فرهنگ جامعه و مسائل مذهبی در ایران، اجرای طرح انطباق جنسیتی پرستار و بیمار برای اجرای مراقبت در منزل یک اصل ضروری است، آموزش رسانه ای برای پذیرش مراقبین سوختگی در منزل الزامی است و مراقبت های روانشناسی طولانی بعلت پیامدهای ویرانگر ناشی از سوختگی باید جزء لاینفک مراقبت پیگیر از مصدومین سوختگی باشد.