توانمند سازی جامعه درحوزه علوم انسانی با رویکرد اخلاق اسلامی با محوریت خودشناسی

در این مقاله که به روش کتابخانه ای و اسنادی تهیه شده است،تلاش گردیده با هدف بررسی و مطالعه مفهوم خودشناسی با در نظرگرفتن تمامی ابعاد آن،گامی درجهت خداشناسی برداشته شود.طبیعت اصلی روح انسان همیشه سر به بالا دارد و خواهان رشد و رسیدن به کمال حقیقی است،که دست یافتن به این کمال حقیقی درگرو خودشناسی می باشد؛ازطرفی انسان، موجودی آسیب پذیر و در معرض دشمنان بیرونی و درونی (شیطان و نفس اماره)است؛و از طرفی دیگر خواهان رسیدن به تکامل اخلاق فاضله است؛که برای رسیدن به این هدف باید پله ها را یکی پس از دیگری پشت سربگذارد.چرا که بدون خودسازی، شهوت و غضب بر انسان مستولی شده و او را به وادی خطرناک حیوانیت و اسارت نفس سوق میدهد، و از سعادت قرب به خداوند دور میگرداند.پس اگر انسان بخواهد شخصیت متعالی داشته باشد باید به خودشناسی و در بستر آن به خودسازی روی آورده، تا بتواند در نتیجه ی آن،در سایه ی تقوا و خداشناسی به فلاح و رستگاری دست یابد.

کلیدواژه ها:

خودشناسی ، خودسازی ، خدا شناسی