تولید پلی اتیلن کم چگالی خطی با روش پلیمرشدن پیاپی اتیلن و خواص و کاربرد آن

پلی اتیلن کم چگالی خطی (LLDPE) پلیمری خطی با تعداد قابل توجهی شاخه جانبی کوتاه است که معمولا از کوپلیمر شدن اتیلن با اولفین هایی مانند 1-بوتن، 1-هگزن و 1-اکتن تهیه می شود. LLDPE در مقایسه با پلی اتیلن کم چگالی (LDPE)، دارای استحکام کششی، مقاومت ضربه ای و مقاومت سوراخ شدگی بیشتری است. این پلیمر به دلیل ترکیبی از نرمی و مقاومت در برابر تنش به طور گسترده به عنوان پلیمر گرمانرم استفاده می شود. همچنین از آن، برای ساخت فیلم های نازک تر با مقاومت در برابر ترک محیطی بیشتر استفاده می شود. به طور معمول، تولید LLDPE از راه فرایند دومرحله ای شامل تولید کمک مونومر در راکتور و کوپلیمرشدن کمک مونومر با اتیلن در راکتور دیگر انجام می گیرد. این در حالی است که در فناوری جدید فرایندهای کاتالیزوری پیاپی، LLDPE در یک راکتور تهیه می شود. در روش پیاپی، پلی اتیلن کم چگالی خطی با اضافه شدن اتیلن به مخلوط دو کاتالیزور تهیه می شود. یک کاتالیزور، اتیلن را به a-اولفین دیمر یا اولیگومر می کند و کاتالیزور دوم a-اولفین های تولید شده را به داخل زنجیر های پلی اتیلنی درحال رشد وارد می کند. در مقایسه با روش های مرسوم دومرحله ای، این روش دارای مزایای زیادی شامل صرفه جویی در هزینه های تولید، نگه داری، حمل و نقل، عدم نیاز به خالص سازی a-اولفین ها و حذف یک واحد تولیدی است. در این مقاله، تاریخچه تحولات مختلف تولید پلی اتیلن کم چگالی خطی با روش پیاپی یا درجای اتیلن مرور می شود. 

کلیدواژه ها:

کاتالیزور ، اولیگومرشدن ، پلیمرشدن ، پیاپی ، پلی اتیلن کم چگالی خطی