آتریوم و بازشناسی مفاهیم معماری پایدار در آن
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 441
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ENAUI01_023
تاریخ نمایه سازی: 21 خرداد 1398
چکیده مقاله:
آتریوم اصطلاحی است که به حیاط داخلی یا مرکزی در معماری بومی روم باستان و نیز گونه ای از فضا و حیاط ورودی در کلیساهای دوره صدر مسیحیت اطلاق می شد. امروزه، آتریوم به معنای یک فضای خالی و محصور می باشد که به صورت عمودی به ارتفاع چند طبقه ایجاد می شود. آتریوم به علت ایجاد ارتباط بین فضای بیرون و درونی اثرات مثبت روانی و عاطفی مردم ایجاد می کند و با راه دادن نور طبیعی به فضای داخلی، فضاهای طبقاتی بزرگتر و مفیدتری را به نسبت ساختمان های معمول ایجاد کرده و محیط کار بسیار آرام را فراهم میکند. با توجه به اهداف معماری پایدار نه تنها آتریوم می تواند چنان طراحی شود که اتلاف انرژی ناچیزی داشته باشد بلکه نقش جدیدی را در جهت کاهش مصرف انرژی به شکل سرمایش و گرمایش طبیعی، عملکرد غیر فعال خورشیدی ایفا کرده و با توجه به ویژگی واسطه حرارتی بودن امکان افزایش سطح بازشوهای داخلی را برای دریافت نور طبیعی بیشتر میسر می سازد. هدف از این پژوهش، شناختی اجمالی از آتریوم و بازشناسی مفاهیم معماری پایدار در آن و چگونگی استفاده و تاثیر آن در دستیابی به اهداف معماری پایدار می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شقایق شفیع پور
دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، مهندس معمارموسسه آموزش عالی روزبهان
فائزه فاتحی
دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، مهندس معمارموسسه آموزش عالی روزبهان