شمس تبریزی، غیبت یا شهادت (با تکیه بر منابع کهن به ویژه مکتوبات مولانا)

شمس تبریزی، غیبت یا شهادت (با تکیه بر منابع کهن به ویژه مکتوبات مولانا) چکیده این مقاله با عنوان شمس تبریزی، غیبت یا شهادت به پایان کار شمس الدین محمد بن علی بن ملک داد تبریزی می پردازد؛ یعنی می خواهد نشان دهد که آیا او به مرگ طبیعی از دنیا رفت یا به شهادت رسید. اختلاف در این مورد به روزگار خود مولانا برمی گردد و از آن زمان تاکنون ذهن بیشتر مولوی شناسان را به خود مشغول ساخته است. علی دشتی، بدیع الزمان فروزانفر، ذبیح الله صفا، ابوالقاسم انجوی شیرازی، محمدرضا شفیعی کدکنی، سیروس شمیسا، محمدعلی موحد، توفیق هاشم پور سبحانی، عبدالکریم سروش، عبدالباقی گولپینارلی، هلموت ریتر، آن ماری شیمل و محمد شبلی نعمانی درباره ی سرانجام شمس ابراز عقیده کرده اند. این عقاید را در چهار رویکرد طبقه بندی کرده ایم که در مقاله به آن می پردازیم. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی است. داده ها به شیوه ی کتابخانه ای و سندکاوی با استفاده از روش تحلیل محتوا بررسی شده اند. نتیجه نشان می دهد خلاف حدس و گمان ها و تردیدهای برخی از پژوهشگران که شهادت شمس را نپذیرفته اند، شمس الدین تبریزی به شهادت رسیده و در این ماجرا علاءالدین محمد، فرزند بزرگ مولانا جلال الدین، به عنوان متهم اصلی نقش عمده ای در این قضیه داشته است. از این رو پس از حلاج، عین القضات و سهروردی، می توان شمس را چهارمین شهید عشق نامید.

کلیدواژه ها:

شمس تبریزی ، مکتوبات مولانا ، ولدنامه ، شهادت ، علاءالدین محمد