کلونینگ و بیان ژن رمزگذار آنزیم تجزیه کننده ترکیبات آلی فسفره (opd) در باکتری Escherichia coli
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 582
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPPS-48-2_007
تاریخ نمایه سازی: 20 خرداد 1398
چکیده مقاله:
کاربرد گسترده ترکیب های آلی فسفره منجر به بروز اثر زیان آور زیست محیطی بسیاری شده است. استفاده از میکروارگانیسمها در پالایش و اندازه گیری این ترکیب های ناگوار به عنوان یک رویکرد دوستدار محیطزیست و مناسب شناخته شده است. آنزیم ارگانوفسفروس هیدرولاز از آنزیم های هیدرولیزکننده فسفوتریاستری است که در برخی میکروارگانیسمهای خاک به ویژه Flavobacterium sp.شناسایی شده و قادر به هیدرولیز تعدادی از ترکیب های فسفره آلی است. در این پژوهش بهینه سازی کدون های توالی رمزگذار این پروتئین برای بیان در باکتری Escherichia coli انجام شد و سپس همراه با پروموتر lac، در وکتور پروموتر-پروب pTH1705 به صورت ادغام الگوبرداری کلون شد و ترانسفورماسیون در دو سویه باکتری E. coli انجام گرفت. محیط کشت معدنی M9 حاوی غلظت 10و 50 میلیگرم در لیتر دیازینون، برای سنجش عملکرد باکتری تراریخت بیان کننده ژن opd (به صورت in trans) استفاده شد. بررسی منحنی رشد استرین E. coli V103 نشان داد، رشد باکتری در غلظت 50 میلیگرم در لیتر دیازینون تا حد زیادی تحت تاثیر (وجود آفتکش) قرار میگیرد درحالی که در غلظت 10 میلی گرم در لیتر دیازینون این تاثیر کمتر است. نتایج حاصل از کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا به عنوان یک روش استاندارد نشان داد، غلظت دیازینون در محیط کشت باکتری، در چهار استرین V100، V101، V102 و V103 پس از 24 ساعت از 10 میلیگرم در لیتر به ترتیب به 38/6، 19/7، 09/7 و 74/5 میلیگرم در لیتر کاهش یافت. این نتایج بیانگر انتقال موفق و نیز بیان ژن مورد نظر در باکتری است و این باکتری نوترکیب مهندسی شده توانایی تجزیه ترکیب های فسفره را دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مینو سجادیان
دانشجوی دکتری، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
وحید حسینی نوه
استاد، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
خلیل طالبی
استاد، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
مریم زمانی
پژوهشگر پسا دکتری، گروه زیست شناسی، دانشگاه مک مستر، همیلتون کانادا
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :