موسیقای واژگان جزء 30 و نمود آن در چهار ترجمه قرآن
محل انتشار: تحقیقات علوم قرآن و حدیث، دوره: 7، شماره: 2
سال انتشار: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 326
فایل این مقاله در 31 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_TQH-7-2_008
تاریخ نمایه سازی: 19 خرداد 1398
چکیده مقاله:
موسیقای قرآن که یکی از جنبه های اعجاز بیانی است، دلالت های الهام بخشی دارد و مظهر انفعالات نفسانی است و در معنا تاثیرات گوناگونی از جمله: مبالغه در معنا، تکثیر و زیادت، وضوح و آشکاری، آرامش، خوف و اضطراب، تداعی صداهای خارجی یا حوادث و... دارد.
با توجه به اینکه بهترین ترجمه آن است که در عین پایبندی به متن مبداء، سعی کند تمام مفاهیم و معانی زبان مبدا (قرآن) را در قالب زبان مقصد بریزد، لازم است مترجمان به موسیقای قرآن و دلالت های الهام بخش آن نیز توجه کنند.
در این مقاله ضمن نقد و بررسی موسیقای واژگان جزء 30 در چهار ترجمه فارسی خرمشاهی، فولادوند، گرمارودی و نخستین ترجمه گروهی زیر نظر محمد علی رضایی اصفهانی، به صورت مقایسه ای و تهیه جدول، این نتیجه گرفته شد که مترجمان غالبا در ترجمه هایشان، از موسیقای قرآن و اثر بخشی آن در معنا غافل بوده اند. با این حال ترجمه گروهی بیش از بقیه- در 8 آیه از 33 آیه – به مدلول صوتی و موسیقایی آیات اشاره کرده اند. به نظر می آید این امر عمده ناشی از دقت در معادل یابی واژه های قرآن بوده است نه توجه به موسیقای قرانی.
اگرچه توجه به موسیقای قرآن در ترجمه ها امری بسیار مشکل است ولی نباید مورد تسامح قرار گیرد و می توان از شیوه هایی مانند قراردادن مفاهیم موسیقایی در پرانتز یا کروشه، یا حتی در پاورقی؛ از علائم سجاوندی یا استفاده از جملات و ساختاری که دارای الهامات و انفعالاتی مانند الهامات و انفعالات موسیقی آیه باشد ... به بروز و نمود موسیقای قرآن در ترجمه ها پرداخت.
این جستار با هدف ترغیب مترجمان به تجلی موسیقای قران و زیبایی های بیانی آن در ترجمه ها با روش و منهج استقرایی صورت گرفته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ام البنین خالقیان
مدرس حوزه و دانشگاه