استفاده از نانو کامپوزیت های کربنی در طراحی جاذب های الکترومغناطیسی پهن باند

در حالت عادی ترکیبات کربن دارای جذب الکتریکی بالایی در محدوده باند فرکانسی مایکروویو می باشند. بمنظور افزایش جذب مغناطیسی این ترکیبات، نانو ذرات ناخالصی مانند فریت ها، سنداست ها و ذرات فلزی به آن ها افزوده می شود. در این مقاله با بکارگیری نانو کامپوزیت های کربنی یک ساختار جاذب الکترومغناطیسی معرفی شده است. این جاذب بصورت چندلایه و در محدوده باند X مایکروویو (GHz4/12-2/8) با استفاده از خواص الکترومغناطیسی نانو کامپوزیت های کربنی معرفی شده در تحقیقات اخیر، طراحی شده است. در این طراحی، محاسبه مقادیر جذب در حالت های مختلف براساس تئوری خط انتقال (TLM) انجام شده است. همچنین بهینه سازی عملکرد جاذب معرفی شده با هدف دستیابی به بیشترین پهنای باند جذبی، با بکارگیری الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات بهبودیافته محلی (MLPSO) صورت گرفته است. این جاذب با ضخامت mm 3/3 در حالت تابش عمودی موج الکترومغناطیسی، دارای حداقل تلفات بازگشتی dB 8/11- (معادل 94 درصد جذب) و حداکثر جذب dB 42- در محدوده فرکانسی X می باشد.

کلیدواژه ها:

نانو کامپوزیت های کربنی ، جاذب الکترومغناطیسی ، بهینه سازی ازدحام ذرات بهبودیافته محلی (MLPSO) ، روش تحلیلی خط انتقالی (TLM)