اثربخشی موسیقی آرام و بی کلام در زنگهای تفریح بر شادکامی و سلامت روانی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی موسیقی آرام و بیکلام بر شادکامی و سلامت روانی دانش آموزان انجام گرفت. این پژوهش از نوع شبه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون باگروه گواه بود. جامعه آماری شامل همه دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه شهرستان چاراویماق بود. بهمنظور انجام این پژوهش تعداد 299 نفر از دانش آموزان دختر یک مدرسه به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و با توجه به 2 شیفته بودن مدرسه بهصورت تصادفی در گروه های آزمایش و گواه قرار گرفتند (گروه آزمایش 153 نفر و گروه گواه 146 نفر). ابزار این پژوهش پرسشنامه شادکامی آکسفورد (1989) و پرسشنامه سنجش سلامت روانی گلدبرگ (1972) و بهمنظور شناسایی اختلالات روانی در مراکز و محیط های مختلف تدوین شده است که در دو مرحله پیش آزمون و پسآزمون مورداستفاده قرار گرفت. گروه آزمایش به مدت 2 ماه 8) هفته) مداخله مبتنی بر موسیقی آرام و بیکلام دریافت کرد و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. بررسیها نشان داد که پخش موسیقی آرام و بیکلام در زنگهای تفریح مدرسه بر شادکامی و سلامت روانی دانش آموزان گروه آزمایش در مرحله پس آزمون در مقایسه با گروه گواه موثر بوده است.

کلیدواژه ها:

موسیقی آرام و بی کلام ، شادکامی ، سلامت روانی