عنصر شخصیت و شخصیت پردازی در منظومه ی داستانی هفت پیکر نظامی

هفت پیکر نظامی از جمله منظومه­هایی است که به سبب تنوع شیوه­های شخصیت پردازی به فضای داستان­های معاصر نزدیک است که تاکنون توجه چندانی به قابلیت­های داستانی آن نشده است. از این­رو در این پژوهش، سعی شده است تا روشی توصیفیتحلیلی، عنصر شخصیت و شخصیت­پردازی در این منظومه بررسی گردد تا به پرسش­های زیر پاسخ داده شود: 1-شخصیت­ها در منظومهی هفت پیکر چگونه ترسیم شده­اند 2 نظامی در هفت پیکر از کدام شیوه­های شخصیت پردازی سود جسته است دستاورد پژوهش حاکی از آن است که نظامی، ضمن استفاده از شیوه ی شخصیت­پردازی مستقیم با استفاده از ابزارهایی همچون گفتگو، کنش، نام، رنگ و توصیف توانسته است با شخصیت­پردازی غیرمستقیم، شخصیت­های داستانش را به سمت و سوی ذهنیت مورد نظر خود به خواننده معرفی کند. شخصیت اصلی این منظومه بهرام گور است که نظامی در پرداخت آن از تمام ابزارهای شخصیت­پردازی سود جسته است. گستردگی فضای داستان، موجب خلق شخصیت­های بی شماری شده است. علاوه بر شخصیت اصلی، شخصیت هایی چون شخصیت­ همراز، شخصیت فرعی و شخصیت زنان داستان از جمله مباحث مورد توجه در این مقاله بوده است.

کلیدواژه ها:

نظامی ، هفت پیکر ، داستان سرایی ، شخصیت ، شخصیت پردازی