اثربخشی معنادرمانی گروهی بر کاهش خودانتقادی و احساس تنهایی در افراد وابسته به مواد مخدر مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد مسجدسلیمان

پژوهش حاضر به منظور اثربخشی معنادرمانی گروهی بر کاهش خودانتقادی و احساس تنهایی در افراد وابسته به مواد مخدر مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد مسجدسلیمان انجام گرفت. نمونه آماری مورد مطالعه، شامل 30 نفر افراد وابسته به مواد مخدر 15) نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) بود که به صورت تصادفی ساده از بین جامعه آماری پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خود انتقادی/ حمله به خود/ قوت قلب (FSCRS)، .مقیاس تجدید نظرشده احساس تنهایی UCLA بود. روش پژوهش، نیمه تجربی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. گروه آزمایش 10 جلسه 80 دقیقه ای طی 5 هفته، هفته ای 2 جلسه برنامه آموزش دریافت نمودند. نتایج آزمونهای تحلیل واریانس چند متغیری و تحلیل کواریانس تک متغیری نشان داد که معنا درمانی گروهی باعث کاهش خود انتقادی و احساس تنهایی در افراد وابسته به مواد مخدر مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد شده است. سطح معنی داری قابل قبول در این پژوهش α= 0/5 بود.

کلیدواژه ها:

معنادرمانی گروهی ، خودانتقادی ، احساس تنهایی