اثربخشی گروه درمانی شناختی - رفتاری بر راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و جهت گیری های هدف دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی - رفتاری بر راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و جهت گیری های هدف دانش آموزان انجام شد. این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمام دانش آموزان دختر پایه دوم دوره متوسطه دوم شهر مشهد در سال تحصیلی 1397-98 تشکیل دادهاند که از این بین 30 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل به نسبت یکسان گمارده شدند.گروه آزمایش، پروتکل درمان شناختی – رفتاری را در 8جلسه 90دقیقه ای به صورت گروهی در هر هفته دو جلسه دریافت کردند؛ گروه کنترل به مدت دو ماه در لیست انتظار قرار گرفت. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و همکاران (1990) و جهت گیری های هدف بوفارد (1989) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده-ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل داده های پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش-آزمون، تفاوت معناداری بین میانگین نمرات مولفه های راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و جهت گیری های هدف در مرحله پس-آزمون وجود دارد .(P> 0/001) به عبارت دیگر، گروه درمانی شناختی- رفتاری، با توجه به میانگین نمرات مولفه های راهبردهای یادگیری و جهتگیریهای هدف در افراد آزمایش موجب افزایش راهبردهای شناختی و خودتنظیمی و جهت گیری یادگیری و کاهش جهت گیری های عملکردی و پرهیز از شکست دانش آموزان شده است. پیشنهاد میشود که مشاوران در مدارس از نتایج مثبت این درمان در جهت بهبود روند یادگیری و ارتقاء توانایی انتخاب صحیح اهداف تحصیلی دانش آموزان استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی- رفتاری ، یادگیری خودتنظیمی ، جهت گیری هدف ، دانش آموزان.