سنجش و ارتقاء کار تیمی بعنوان مهارتی غیر تکنیکی در اتاق عمل: مطالعه مروری

زمینه و هدف:مهارت های غیرتکنیکی به مجموعه ای از مهارت های شناختی درون فردی از جمله کارگروهی، آگاهی از موقعیت، قدرت تصمیم گیری و مدیریت وظایف گفته می شود، که مکمل مهارت های تکنیکی می باشند. طی ده سال اخیر، کارگروهی به عنوان یک عامل مهم در جهت بهینه سازی جریان کار، پیشگیری از خطاهای جراحی، ارتقاء ایمنی بیمار و دستیابی به نتایج مثبت جراحی حائز اهمیت شده و بیمارستان های زیادی به دنبال ارزیابی این مهارت ها و ارتقای آن بعنوان فرهنگی در اتاق های عمل هستند. هدف از مطالعه مروری حاضر، فراهم کردن یک دیدگاه سازماندهی شده و کامل از مطالعات انجام شده در مورد کارگروهی در اتاق عمل به شیوه خلاصه شده است.مواد و روش ها:در این مطالعه، از مقالات مقطعی، توصیفی تحلیلی و کارآزمایی بالینی مرتبط با کارگروهی در اتاق عمل استفاده شده است. جهت دسترسی به مقالات، بانک های اطلاعاتی PubMed, science direct, Google Scholar و با کلید واژه های surgical non-technical skill ,operating room team working skills جستجو شدند.یافته ها:15 مطالعه مورد بررسی قرار گرفت. بر طبق نتایج، مهارت های غیر تکینکی به دلیل اهمیت زیادی که در فرایند مراقبت از بیمار دارند باید بیش از پیش در بیمارستان ها مورد ارزیابی قرار گیرند. رایج ترین سیستم های مورد استفاده در مطالعات بررسی شده سیستم سنجش مهارت های رفتاری و پرسشنامه SAQ بودند. بر اساس یافته های مطالعات، انتظارات پزشکان و پرستاران از کارگروهی بسته به حیطه های فعالیت افراد تیم جراحی متفاوت است که برگزاری جلسات مصاحبه تیمی قبل از عمل و گزارش جراحی بعد از عمل این اختلافات را کاهش می دهد. همچنین آموزش تیمی در ارتباط با مهارت های غیر تکنیکی با برنامه های مدون و مناسب مانند eam STEPPS ، سبب ارتقای کیفیت کار تیمی و تغییرات مثبت در فرهنگ ایمنی بیمار، افزایش کمیت و کیفیت برگزاری مصاحبه با بیمار قبل از جراحی و افزایش گرایش به کار تیمی و به دنبال آن ارتقای کیفیت مراقبت خواهد شد.بحث و نتیجه گیری:ارزیابی مهارت های غیرتکنیکی در تمام بیمارستان ها باید انجام شود و برنامه های آموزش مدونی برای پرسنل تیم جراحی جهت ارتقاء مشارکت در جراحی و عملکرد موثر در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

کارگروهی ، مشارکت در جراحی ، مهارت های غیرتکنیکی ، ایمنی بیمار