روند تغییرات غلظت نیترات در منابع تامین آب روستایی شهرستان درمیان

منابع آب زیرزمینی بهترین و تها منبع تامین کننده ی آب شرب و کشاورزی به حساب می آیند. نیترات شایع ترین آلاینده ی آب های زیرزمینی است و به عنوان یکی از شاخص های شیمیایی آلودگی آب مورد توجه است. افزایش غلظت نیترات در آب شرب باعث مشکلاتی مانند بروز بیماری متهموگلوبینمیا در کودکان و سرطان معده در بزرگسالان می شود. هدف از این تحقیق، بررسی روند تغییرات غلظت نیترات در منابع تامین آب روستایی شهرستان درمیان در طی سال های 1393 تا 1396 است. در هر شش ماه، یک نمونه از 27 منبع تامین آب و در مجموع، 54 نمونه در طول هر سال از کلیه منابع برداشت شد. نتایج به دست آمده از آزمایش ها با استفاده از نرم افزار Excel تجزیه و تحلیل شد و برای بررسی روند تغییرات غلظت نیترات از مدل رگرسیون قطعه ای در نرم افزار regression Joinpoint استفاده شد. میانگین و انحراف معیار غلظت نیترات در منابع آبی مورد بررسی در طی سال های 1393 تا 1396 به ترتیب برابر 11/70±17/92، 11/73±17/98، 13/82±20/12 و 11/33±18/73 بود. 20/35% منابع در محدوده آب پاک و مطلوب و 74/04% منابع در محدوده قابل شرب است. نتایج رگرسیونی بیانگر عدم وجود شواهد آماری کافی برای پذیرش وجود تغییرات معنادار غلظت نیترات در طی دوره 4 ساله در منابع آبی شهرستان بود. میانگین غلظت نیترات در 26 منبع آبی شهرستان از حد مجاز استاندارد سازمان بهداشت جهانی (mg/l)50 کمتر بود. به نظر می رسد در حال حاضر آلودگی نیترات به عنوان یک مشکل حاد در منطقه مطرح نیست. به منظور جلوگیری از افزایش غلظت نیترات در منابع آبی شهرستان اجرای رویکردهای مدیریتی الزامی است.

کلیدواژه ها:

نیترات ، منابع تامین آب ، روستایی ، درمیان