تدوین مدل مراقبت از گروه های آسیب پذیر در بلایا در ایران

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 442

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICHED08_299

تاریخ نمایه سازی: 29 اردیبهشت 1398

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: شناسایی افراد آسیب پذیر و برنامه ریزی جهت ارایه خدمات مراقبتی مناسب از جمله وظایف دولت ها جهت کاهش آسیب ناشی از حوادث و بلایا و افزایش آمادگی جامعه است. مطالعه حاضر با هدف شناسایی دسته بندی گروه های آسیب پذیر در ایران و ارایه مدل مراقبت از آنها در بلایا در ایران انجام گردید. روش پژوهش: مطالعه کیفی حاضر در سه مرحله انجام گردید. در مرحله اول، تحلیل اسناد با رویکرد کیفی، جهت شناسایی دسته بندی گروه های آسیب پذیر و قوانین حمایتی از آنها در بلایا، انجام گردید. پس از جستجو در پایگاه های الکترونیک سازمانها و مراجعه حضوری به سازمانها، 25 قانون، سیاست و برنامه های کشور ایران؛ گردآوری شد و با روش تحلیل محتوای هدایت شده، تحلیل شدند. در مرحله دوم جهت شناسایی دسته بندی گروه های آسیب پذیر در کشور ایران و ارایه مدل مراقبتی از آنها از نظر خبرگان و افراد تحت تاثیر بلایا در ایران، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 36 نفر ( 20 نفر متخصص و 16 نفر از افراد آسیب پذیر با تجربه زلزله) انجام شد. داده های گردآوری شده با استفاده از روش تحلیل چارچوبی، با کمک نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند. در آخرین مرحله جهت تعیین اعتبار مدل به دست آمده در گام های قبلی، از روش دلفی در دو راند استفاده گردید. یافته ها: تحلیل اسناد در این مطالعه نشان داد متاسفانه دسته بندی مشخص و یکسانی از گروه های آسیب پذیر در بلایا و قوانین حمایتی از آنها در فازهای مختلف بلایا وجود ندارد. از تحلیل داده ها در مرحله دوم دو مضمون و 10 زیرمضمون به دست آمد. گروه های آسیب پذیر در ایران در بلایا، در چهار گروه آسیب پذیر فرهنگی، آسیب پذیر اجتماعی، آسیب پذیر جسمی، روانی و ذهنی؛ آسیب پذیر اقتصادی دسته بندی شدند. در چهار مضمون دیگر راهکارهای مراقبتی در فازهای چهارگانه مدیریت بلایا ویژه این گروه از افراد استخراج گردید. در دو مضمون دیگر عوامل زمین های تسهیل گر و موانع در مراقبت از این افراددر ایران شناسایی و استخراج گردید. در آخرین مرحله با استفاده از روش دلفی در دو مرحله با اجماع نظرات خبرگان بیش از 70 ، ابعاد مدل پیشنهادی در این پژوهش مورد تایید قرار گرفت. نتیجه گیری: لازم است مسیولین و سیاست گذاران، با تدوین سیاست های تخصصی و مناسب جهت کاهش خطر و تلفات ناشی از این گروه، متناسب با شرایط کشور بستر مناسب را فراهم نمایند. پیش نیاز تدوین این سیاست ها و قوانین، انجام پژوهش های مختلف و متمرکز بر این افراد و نیازهای آنها در مخاطرات مختلف در مناطق شهری و روستایی در کشور، در فازها مختلف مدیریت بلایاست. از سوی دیگر نتایج نشان داد در سطوح مختلف جامعه از مسیولین تا خود افراد در گروه های آسیب پذیر، آگاهی و اطلاعات مناسب در زمینهبلایا، مدیریت بلایا و روش های کاهش خطر ندارند. لازم است با استفاده از آموزش عمومی تغییر دیدگاه ایجاد شود و انگیزه در مردم ایجاد گردد. تهیه زیرساخت های اطلاعاتی و ارتباطی، هماهنگی میان سازمانی، تقویت مشارکت جامعه محلی، برنامه ریزی اقتضایی بر اساس نیازهای هر یک از گروه های آسیب پذیر در انواع مخاطرات از جمله راهکارهایی است که پژوهشگران براساس یافته های پژوهش خود ارایه می دهند.

کلیدواژه ها:

گروه های آسیب پذیر ، مراقبت ، بلایا ، مدیریت بلایا ، ایران

نویسندگان

زهرا عباسی دولت آبادی

دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

سیدحسام سیدین

دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران،

آیدین آرین خصال

دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران