اثرات مخرب استرانسیوم بر متابولیسم استخوان

سابقه و هدف: استرانسیوم رادیواکتیو که از محصولات فعالیت راکتورها ست، تقریبا در سراسر طبیعت یافت می شود و حتی در دوزهای پایین میتواند سرطان زا باشد. تابش های بتای پر انرژی این عنصر، علاوه بر اختلال در سیستم خون سازی و مغز استخوان می تواند منجر به پوکی استخوان در ناحیه ترابکولار، اسکلروزیس و زخم های از بین برنده استخوان شود. همچنین، استرانسیوم مازاد می تواند باعث گسترش نرمی استخوان و جلوگیری از بلوغ طبیعی کندروسیت ها در صفحات اپیفیزیال استخوان های دراز شود. مواد و روش ها: پایگاه های Elsevier و PubMed مورد بررسی قرار گرفتند نتایج: استرانسیوم به واسطه شباهت با کلسیم میتواند جایگزین آن در فرآیندهای بیولوژیک بدن شود و از طریق ارتباط با لیگاندهایی مانند هیدروکسی آپاتیت، جز معدنی و اصلی در استخوان، و طیفی از پروتیین های متصل شونده به کلسیم که در رسوب فیزیولوژیک کلسیم در سلول ها نقش دارند، به صورت طبیعی جایگزین کلسیم شده و آسیب های جبران ناپذیری را به انسان وارد سازد. نتیجه گیری: در مجموع می توان گفت محلول بودن اکثر ترکیبات استرانسیوم در آب باعث می شود تا پس از انکه استرانسیوم به جای کلسیم در استخوان سازی مورد استفاده قرار گرفت، مجدد ا بتواند در جریان خون حل شده و در بدن به گردش درآید. از سریع ترین راه های ورود استرانسیوم به جریان خون و فرآیندهای بیولوژیکی از طریق تنفس است. لذا، توجه به حفاظت از بدن در برابر خطرات ناشی از ورود و جذب این عنصر بسیار حایز اهمیت است.

کلیدواژه ها:

استرانسیوم ، کلسیم ، استخوان سازی