نقش پراکنده سازها درمدت زمان پایداری نانوسیال بوتیل استیارات/نانولوله های کربنی چند دیواره

ساخت نانوسیالات پایدار، یکنواخت، بادوام و با طول عمر زیاد الزامی و حیاتی بوده و از نکات کلیدی در تهیه نانوسیالات می باشد. در این پژوهش از نانولوله های کربن چند دیواره با قطر متوسط 10-20 نانومتر و مواد پراکنده ساز مختلف، نانوسیالاتی با سیال پایه بوتیل استیارات با غلظت مشخص تهیه شده است و اثر نوع ماده پراکنده ساز بر پایداری نانوسیال و اثر غلظت وزنی نانولوله بر ضریب هدایت حرارتی موردبررسی قرارگرفته است. به منظور پراکنده سازی بهتر نانولوله های کربنی در سیال پایه از دستگاه اولتراسونیک استفادهشده است. بیشترین پایداری مربوط به ماده فعال سطحی تترامتیل اتیلن دی آمین و کمترین پایداری مربوط به ماده فعال سطحی سدیم دوسیلسولفات بوده است. سورفکتانت تریتون هم پایداری خوبی را برای امولسیون ایجاد نموده است. همچنین نتایج نشان داده است که در کسر حجمی 3 درصد افزایش بیش از 17 درصد درضریب هدایت گرمایی ترکیب نسبت به حالت خالص آن به وجود آمده است. با افزایش درصد حجمی نانو لوله های کربنی در ترکیب ضریب هدایت حرارتی کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

نانوسیال ، ماده فعال سطحی ، ماده پراکنده ساز ، نانولوله کربنی