تحلیل جامعه شناختی مهمترین مانع فرهنگی توسعه سیاسی در ایران (عصر پهلوی دوم)

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 672

فایل این مقاله در 38 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JCCS-19-43_005

تاریخ نمایه سازی: 30 تیر 1398

چکیده مقاله:

تحقیق پیش رو در صدد پاسخگویی به این پرسش اساسی برآمده که مهمترین مانع فرهنگی که در دوره پهلوی دوم سبب عدم دستیابی جامعه ایران به توسعه سیاسی شد چه بوده است دیگر اینکه پهلوی دوم به کمک چه اقدامات اساسی ای جامعه ایران را از دستیابی به توسعه سیاسی محروم کرد این پژوهش با الهام از رویکرد وبری در اهمیت فرهنگ و همچنین رویکرد نوسازی بازنگری شده اینگلهارت و با به کارگیری روش تحقیق تاریخی و اسنادی، با مراجعه به کتابخانه های حقیقی و مجازی و بررسی نقادانه و فیش برداری از کتاب ها و اسناد معتبر مرتبط با موضوع این تحقیق و تحلیل و فراتحلیل آنها انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهند که فرهنگ اقتدارگرا و استبدادی حاکم و نظام سیاسی و مدیریت اقتدارگرایانه و استبدادی محمدرضاشاه بر نهادهای مختلف جامعه، باعث تضعیف جامعه مدنی، اعمال سانسور شدید در نشر کتاب ها و مطبوعات، انحلال تشکل های اجتماعی و فرهنگی مستقل و احزاب سیاسی منتقد وابسته به طبقه متوسط جدید و قطع جریان روشنفکری پویا، آزاد، نقاد و پرسشگر در جامعه شد و به عنوان مهمترین مانع فرهنگی توسعه سیاسی، مسبب ناکامی جامعه ایران در دستیابی به توسعه سیاسی در دوره پهلوی دوم بود.

نویسندگان

محمد حیدرپورکلیدسر

دانشجوی دکتری جامعه شناسی فرهنگی واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

منصور وثوقی

استاد و عضو هییت علمی جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

باقر ساروخانی

استاد و عضو هییت علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

مصطفی ازکیا

استاد و عضو هییت علمی جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران