بررسی تقاضای لرزه ای جابه جایی پس ماند پل های تک ستونه بتنی با المان های فایبر مبتنی بر روش نیرو
محل انتشار: پژوهشنامه حمل و نقل، دوره: 13، شماره: 1
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 499
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_TRJ-13-1_003
تاریخ نمایه سازی: 18 اسفند 1397
چکیده مقاله:
استفاده از المان های فایبر تیر ستون پایه نیرویی، به دلیل توانایی آن در مدل سازی پلاستیسیته گسترده در طول ستون با استفاده از تنها یک المان و تعدادی نقاط انتگرال گیری بسیار مورد توجه قرار گرفته است ولی حساسیت آن به پارامترهای مدل سازی و مدل های رفتاری مصالح باعث شده است تا برآورد تقاضای لرزه ای جابه جایی پس ماند در این روش مدل سازی از اهمیت خاصی برخوردار باشد. در این تحقیق تاثیر دو روش مدل سازی با تیوری پلاستیسیته گسترده و تیوری پلاستیسیته متمرکز در محل مفاصل در طول المان تیر ستون برای پایه پل در تخمین جابه جایی پس ماند تحت تاثیر زلزله های نزدیک گسل بررسی شد. در تخمین و برآورد جابه جایی پس ماند، اثر لغزش آرماتورهای طولی ستون، تاثیر پارامترهای هندسی و مشخصات مکانیکی مصالح ارزیابی شد. با توجه به اهمیت جابه جایی پس ماند به عنوان پارامتری مهم در ارزیابی کارایی سازه های آسیب دیده، تخمین میزان جابه جایی پس ماند لرزه ای از اهمیت خاصی برخوردار است. در این مطالعه اثر روش های مختلف مدل سازی و تاثیر مشخصات مصالح در برآورد جابه جایی پس ماند ارزیابی شد و در این راستا 5 مدل مختلف بررسی گردید و حساسیت مدل بهینه به پارامترهای مختلف سنجیده شد. نتایج نشان می دهد برای تخمین جابه جایی پس ماند، تیوری مدل سازی پلاستیسیته گسترده برای پایه های بتنی پل دقت مناسبی دارد و همچنین پارامترهای کرنش بارگذاری مجدد مدل رفتاری بتن و پارامترهای مدل سازی المان فایبر اساس نیرویی تاثیر زیادی در تخمین جابه جایی پسماند دارند.
کلیدواژه ها:
جابه جایی پس ماند ، تقاضای لرزه ای ، المان فایبر پایه نیرویی ، پلاستیسیته گسترده ، پلاستیسیته متمرکز
نویسندگان
مختار انصاری
دانش آموخته دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
فرهاد دانشجو
دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
مسعود سلطانی محمدی
دانشیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران