غده لنفاوی اینترنال مامری، درمان یا عدم درمان

درگیری غدد لنفاوی منطقه ای در سرطان پستان در تعیین روش درمانی مناسب برای بیمار اهمیت ویژهای دارد، اما، تصمیمگیری در مورد این عامل تعیین کننده در اکثریت موارد به زیربغل محدود میشود، درحالیکه بسیاری از نتایج نشان داده اند که غدد لنفاوی اینترنال مامری IM اهمیتی مشابه آگزیلا در تعیین پیش آگهی بیماری دارند.انجام جراحی ماستکتومی رادیکال طی سال های 1950 تا 1980 که در برگیرنده غدد لنفاوی IM بود، نشان داد که متاستاز به غده لنفاوی اینترنال مامری به اندازه غدد لنفاوی آگزیلا در تعیین پیش آگهی سرطان پستان نقش دارد ولی ترکیبی از درگیری هر دو گروه غده لنفاوی، پیش آگهی بیمار را دو برابر بدتر میکند.از سال 1960 که در جریان کارآزمایی بالینی international cooperative group مشخص شد بقاء درازمدت و عود موضعی در بیماران تحت جراحی ماستکتومی رادیکال و رادیکال مدیفیه تفاوتی با هم ندارند، جراحی رادیکال به دست فراموشی سپرده شد و در طی 20-30 سال گذشته، غدد لنفاوی IM تاثیر خود را در تعیین پیش آگهی و تصمیم گیری در مورد نوع درمان بیماران از دست داد.[1]در سال های اخیر، بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان در مرحله بندی آگزیلا جای خود را باز کرده است و از آنجاکه برای انجام این جراحی لنفوسنتیگرافی لازم است، جذب ماده رادیوایزوتوپ به درجات مختلف توسط غدد لنفاوی اینترنال مامریمجددا باعث مطرح شدن این گروه از غدد لنفاوی منطقه ای شد.