عامیانگی در قصه های عامیانه

از مهم ترین و شاید دشوارترین مراحل هر پژوهشی، تعریف اصطلاحی واژگان کلیدی علوم مختلف و تحدید معنای هرکدام از آن هاست؛ به ویژه در عصر حاضر که دانش ها در یکدیگر فرورفته و متداخل شده اند لذا مرزبندی دقیق آنها، به گونه ای که هم جامع افراد باشد و هم مانع اغیار، کاری بس دشوار است. ازجمله این اصطلاحات دشوار، در حوزه ادبیات قصه های عامیانه است که به نظر میرسد به دلیل اختلاف آراء، دشواری ارایه تعریفی دقیق از آن دوچندان است؛ نخست تعریف اصطلاح داستان که گاهی در معانی نزدیک با اصطلاحات دیگری مانند قصه، افسانه، حکایت، اسطوره و ... به کار میرود، درحالیکه این اصطلاحات، چندان با یکدیگر اشتراک معنی ندارند و در بسیاری مواقع از روی مسامحه به جای یکدیگر به کاربرده می شوند. دیگر صفت عامیانه است که لفظی غیرعلمی و نه چندان دقیق و روشن است؛ زیرا تبیین این مهم که از میان انبوه داستان ها کدامیک جزو داستان های عامیانه قرار میگیرد و علت اطلاق صفت عامیانه به هر یک از داستان های چیست، نیازمند مطالعات و تحقیقات دقیق علمی است. ازاین رو در پژوهش حاضر ضمن نقد و بررسی تعاریف این اصطلاح و طبقهبندی انواع آن و تجمیع ویژگیهای قصههای عامیانه، تعریف روشنتری از داستان عامیانه و علت اطلاق صفت عامیانه به این قصه ها ارایه میکنیم.

کلیدواژه ها:

داستان ، قصه ، قصه های عامیانه ، ادبیات عامیانه ، فولکلور