سبک شناسی مجموعه شرق اندوه سهراب سپهری

سهراب سپهری، هنرمندی جستجوگر، فکور و صاحب سبک است و هشت کتاب نتیجه فکر و سیر درونی او میباشد. اشعار سهراب دریچه ایست به سوی لایه های درونی اندیشه او. اندیشه ای که تنها شمهای از آن را در کلمات میتوان یافت. در این پژوهش به بررسی مولفه های سبکی اشعارمجموعه شرق اندوه که شامل مولفه های زبانی، ادبی و فکری میشود پرداخته ایم نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که در بخش لغوی اکثر واژگان به صورت مشتق و مرکب به کار رفته اند و در زمینه آوایی تمامی اشعار دارای آهنگ هستند و تکرار، قافیه درونی و جناس نیز وسیله ای برای آهنگین نمودن اشعار میباشند. در زمینه نحوی حذف فعل در اکثر اشعار دیده میشود و افعال کهن نیز مشاهده میگردد. در بخش ادبی نیز تشبیهات و استعارات به صورت اضافه بیان شده اند. تشخیص و پارادوکس هم که در اکثر سروده ها مشاهده میگردد. از لحاظ فکری این مجموعه در واقع نقطه عطفی میان مجموعه قبل و بعد میباشد، به گونه ای که میتوان گفت در این مجموعه تحولی هم از لحاظ زبانی و هم از لحاظ افکار صورت گرفته؛ زیرا سهراب از عالم ماده به گونه ای جدا شده است و به عالمی عرفانی قدم نهاده و این اتفاق نیز بر کلامش تاثیر گذاشته است.در این مجموعه ردپایی از تجربه های بودایی، با حال و هوا و رنگی از عرفان مولوی مشاهده میگردد.

کلیدواژه ها:

سبک شناسی ، سهراب سپهری ، شرق اندوه ، عرفان.